Χαίρομαι που είμαι Χαλανδραίος
Αναγνωρίζοντας την προσπάθεια του τοπικού Τύπου της πόλης μας να επιβιώσει κάτω από τις πλέον αντίξοες συνθήκες: Βαθιά οικονομική κρίση, μηδαμινή κρατική και δημοτική χρηματοδότηση, μικρομεσαίες επιχειρήσεις-πελάτες που δυσκολεύονται να πληρώσουν, κακοδιάθετος κόσμος που αρχίζει και αδιαφορεί για το Χαλάνδρι, πνιγμένος στα προσωπικά και οικογενειακά του προβλήματα.
Οταν παρατηρώ πως δημοτική αρχή και υπάλληλοι του δήμου μας συνεργάζονται αρμονικά στην κατεύθυνση της επίλυσης των σοβαρότατων προβλημάτων που έχει επιφέρει η κρίση και δεν χάνουν ευκαιρία να διατρανώνουν-όπως με την κοινή εκδήλωση στο «Παβίλλιον»- την πίστη τους στα θετικά αποτελέσματα αυτής της αγαστής συνεργασίας.
Μαθαίνοντας ότι και φέτος για μια ακόμη χρονιά θα λειτουργήσει, για όλους τους μαθητές των δημοτικών εφόσον το επιθυμούν, το-καθιερωμένο πια-πρόγραμμα θερινής δημιουργικής απασχόλησης, η συμμετοχή στο οποίο δεν προϋποθέτει καμιά οικονομική συμμετοχή των γονέων και αποτελεί μια πρόταση της Ενωσης Συλλόγων Γονέων που υλοποιεί ο δήμος σε συνεργασία με την τελευταία.
Οταν δοκιμάζω την καινούργια σπεσιαλιτέ της κυρίας Κάτιας στο καφέ ART NOUVEAU, τη σπιτική πίτσα με την αξεπέραστη γεύση και τα μοναδικά αγνά υλικά σε όλες τις εκδοχές της (σας τα γράφουμε απόγευμα για να έχετε φάει και να μην καταβροχθίσετε και το… blog!!!).
Διαπιστώνοντας πως στο Haagen Dazs στην κεντρική πλατεία όλους τους σερβιτόρους τους έχει αγγίξει η… νεράιδα της ευγένειας, με αποτέλεσμα να σε σκλαβώνουν με την αυθόρμητα ζεστή και εξυπηρετική συμπεριφορά τους. Και, όχι, δεν είναι αυτονόητο. Ρίξτε μια ματιά και σε άλλα καφέ…
Οταν βλέπω και κάτι θετικό μέσα στην κρίση: Τη σαφή μείωση του όγκου των οχημάτων που διασχίζει τις βασικές οδικές αρτηρίες της πόλης μας: Παρακολουθήστε για παράδειγμα την Παπανικολή και τη λιγότερη κίνηση σε ώρες αιχμής.
Μαθαίνοντας πως η Τεχνική Υπηρεσία και ο αρμόδιος αντιδήμαρχος έχει υποβάλει μια σειρά σημαντικών προτάσεων για ένταξη στο ΕΣΠΑ. Εστω και αν δεν γίνουν αποδεκτές όλες, διαφαίνεται μια συστηματική προσπάθεια να ενταχθεί το Χαλάνδρι σε κάποιο από τα σημαντικά έργα που προγραμματίζονται με ό,τι συνεπάγεται αυτό για τους συμπολίτες μας.
Τσατίζομαι που είμαι Χαλανδραίος
Παρατηρώντας στην παρέλαση μαθητή-παραστάτη με μαύρο γάντι να… μουτζώνει τους επίσημους στην παρέλαση. Ο καθένας αντιλαμβάνεται τη δυσφορία του κόσμου για τα μέτρα και την τεράστια ευθύνη όλων των πολιτικών που κυβέρνησαν, αλλά οι «επίσημοι» στο Χαλάνδρι ήταν κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι-πολλοί της αντιπολίτευσης- και ορισμένοι διευθυντές σχολείων που, φυσικά, δεν έχουν υπογράψει κανένα μνημόνιο.
Οταν ενημερώνομαι πως πολλοί ιδιοκτήτες ακινήτων-και κυρίως καταστημάτων- στην πόλη μας μέσα σε τέτοια περίοδο ύφεσης όχι μόνο αρνούνται να κατεβάσουν τις υπερβολικές τιμές αλλά ζητάνε και παράλογα ποσά για… αέρα. Στο τέλος θα μείνουν με αυτόν…
Διαπιστώνοντας Σάββατα και Παρασκευές βράδυ την… κανονική κίνηση των οχημάτων στις οδούς Πλάτωνος και Χαϊμαντά. Μάλιστα, τις προάλλες παραλίγο να συμβεί τροχαίο στη συμβολή των δύο δρόμων!!! Επίσης οι δύο οδοί προσφέρονται για άνετες θέσεις στάθμευσης. Μια ασήμαντη λεπτομέρεια: Πρόκειται για πεζόδρομους…
Οταν βλέπω τους πράσινους κάδους στη γωνία Ισμήνης και Ιριδος: Μονίμως ξεχειλισμένοι και πάντοτε μέσα στην μπόχα ανεξαρτήτως αν υπάρχει απεργία, αν οι υπάλληλοι εργάζονται κανονικά, αν είναι καθημερινή, αργία ή Σαββατοκύριακο. Θα μας πληροφορήσει κάποιος τι ακριβώς συμβαίνει;
Παρατηρώντας τη δημιουργία πιάτσας ταξί κατά τις νυχτερινές ώρες απέναντι από το Everest. Υστερα από τις 11 το βράδυ ξεκινάει η… βάρδια στο συγκεκριμένο σημείο, χωρίς να υπολογίζονται πεζοί, σήματα της τροχαίας και κολωνάκια, ενώ υπάρχει η… κανονική πιάτσα στην οδό Κολοκοτρώνη (προφανώς για τους οδηγούς-κορόιδα…). Τι κάνει η Τροχαία; Καλά, ευχαριστώ, εσείς;
Οταν ανακαλύπτω με έκπληξη και θυμό αρκετές μπλε πινακίδες με τα ονόματα των δρόμων (όπου υπάρχουν…) να είναι καρφωμένες πάνω σε δέντρα!!! Αυτό θα πει να είσαι δήμος με οικολογική συνείδηση…
Οταν, παρά τις διαρκείς διαμαρτυρίες μας, συνεχίζεται χωρίς να ασχολείται κανείς το φαινόμενο κάποιοι αδιάφοροι γονείς να εγκαταλείπουν το αυτοκίνητό τους σαν να μην συμβαίνει τίποτα πάνω στην οδό Νίκης, απέναντι από το 4ο Δημοτικό, εμποδίζοντας τη διέλευση των υπολοίπων που θέλουν να διασχίσουν τον-ήπιας κυκλοφορίας-δρόμο είτε να εισέλθουν στις δύο πολυκατοικίες που έχουν είσοδο στο εν λόγω σημείο. Φυσικά δεν το κάνουν όλοι. Μονάχα οι πιο… πονηροί. Εμ, τι, ίσα και όμοια θα είμαστε όλοι;
