ΤΟ "Προφίλ της πόλης" μετακόμισε

Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες,

Από την 29η Ιανουαρίου θα μπορείτε να βρίσκετε όλη την αγαπημένη σας θεματολογία του "Προφίλ της πόλης" ενταγμένη στο υπερ-πόρταλ nobile.gr
Ενσωματωμένο στο τελευταίο, ως διακριτή θεματική ενότητα, συνεχίζει δυναμικά την παρουσία του με διαρκή ενημέρωση για ό,τι συμβαίνει στο Χαλάνδρι. Πολιτικά, αθλητικά, πολιτιστικά και άλλα γεγονότα περιμένουν εσάς τους Χαλανδραίους για να τα διαβάσετε.
Ραντεβού στο καινούργιο μας σπίτι!
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ

Επικίνδυνη... μύγα κυκλοφορεί στο Χαλάνδρι!

Καλά, ο Σίμος είναι... ακραίος.

Η Λούλα είναι... υπερβολική.

Ο Βάσιος είναι... μοχθηρός.

Την Πούλου την "έπιασε το... πουλέικο"

Ο Αγγελος είναι... τρελός.

Εγώ είμαι... ανεύθυνος.

Ο Μύρωνας... δεν προσέφερε τίποτα.

Οι (δεξιοί) ψηφοφόροι είναι... αχάριστοι.

Και κάποια μύγα που κυκλοφορεί στο Χαλάνδρι μάς τσίμπησε όλους μας και δεν μπορούμε να αντιληφθούμε την... κοσμογονία που συμβαίνει στην πόλη μας.
Οποιος τη δει καλείται να επικοινωνήσει με το Τμήμα Μυγοσκοτώστρας του Δήμου Χαλανδρίου για τα περαιτέρω.

Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα...

"Σε λίγες ώρες αυτό το ιστολόγιο δεν θα είναι ελληνικό...". Εντάξει, πλάκα κάνω. Πράγματι σε λίγες ώρες θα συμβεί κάτι ιδιαίτερο και σημαντικό. Και όπως όλα τα ιδιαίτερα και σημαντικά αρχικά θα περάσει απαρατήρητο. Θα απαξιωθεί ακόμη και από αυτούς που... δεν θα έχουν δει το εγχείρημα. Οπως αυτοί που κρύβονται πίσω από αναπάντητες κλήσεις και μηνύματα δίχως παραλήπτη. Ευτυχώς, η ανάρτηση του Αγγελου ο οποίος έχει πάντοτε "φρέσκο" και σοβαρό ρεπορτάζ, έστω κι αν ενοχλεί κάποιους να απονέμεις τα εύσημα στον "εχθρό" (τους), περί συμμετοχής κάποιων μεγαλόσχημων στο... δείπνο του δημάρχου, μου άνοιξε τα μάτια και είδα όχι το φως το αληθινό, αλλά το πρόσωπο το αληθινό ορισμένων που θεωρούσα φίλους μου. Αλλά αυτός που υπακούει σε κελεύσματα τρίτων από φόβο ή δειλία και κρύβεται ούτε θέλω ούτε μπορεί να ονομάζεται "φίλος" αλλά απλώς ανθρωπάκι που σύντομα θα ξεχαστεί το πέρασμά του απ' αυτή τη ζωή και με "ανθρωπάκια" δεν έχω καιρό και διάθεση να ασχοληθώ περαιτέρω.
Αν μερικοί πιστεύουν ότι κόβοντας κάνα-δυο συνεργάτες από ένα φιλόδοξο εγχείρημα εκατοντάδων άλλων μού έκαναν ζημιά, μόνο ως ανέκδοτο μπορώ να το εκλάβω. Αν κάποιοι θεωρούν ότι επειδή δεν θα υπάρχει στήλη... κηροπλαστικής θα γκρεμοτσακιστεί ο τεράστιος και επίπονος όγκος δουλειάς δυο χρόνων, σας αφήνω να το κρίνετε εσείς, αγαπητοί αναγνώστες.
Οσοι θα εκπλαγούν αύριο με αυτό που θα αντικρίσουν είναι πραγματικά για λύπηση.
Οσοι το περιμένουν με αγωνία αλλά συνεχίζουν τις δολιοφθορές είναι ακόμη χειρότεροι.
Γιατί ο Χριστός είπε "μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι" όχι όμως και μακάριοι οι... δολιοφθορούντες και τα κουτσαβάκια!
Γι' αυτό και αποδίδω τα εύσημα στον ΑΓΓΕΛΟ ΝΤΑΒΙΑ. Γιατί κι εγώ τον βρήκα υπερβολικό όταν έγραψε πως σ' αυτή τη θλιβερή από κάθε άποψη ομάδα δεν υπάρχουν καλά παιδιά. Εκτός αν εσείς γνωρίζετε καλά παιδιά που έχουν αποδυθεί σε έναν ανούσιο αγώνα να εμποδίσουν κάτι που δεν μπορούν να φθάσουν και δεν θα το αντιληφθούν ποτέ. Γιατί δεν πρόκειται απλώς για το δικό μου όνειρο. Εμένα και να με χτυπήσουν δεν με πειράζει στο ελάχιστο. Οταν όμως πρόκειται για το κοινό όραμα νέων ανθρώπων με όρεξη και μεράκι για δουλειά, για σοβαρούς επαγγελματίες που επένδυσαν-όχι οικονομικά-σε μένα και διακυβεύονται οι υψηλές προσδοκίες τους λόγω του απύθμενου κόμπλεξ ορισμένων, τότε το όνειρο, μάγκες, θα γίνει ο πιο ανατριχιαστικός εφιάλτης σας.
Και από αύριο το πρωί και κάθε πρωί θα ανοίγετε έντρομοι τον υπολογιστή σας για να διαπιστώσετε τι έχουμε "σηκώσει" για εσάς, αφού όλοι σας έχετε λερωμένοι τη φωλιά σας. Και τότε θέλω να δω πώς θα σας σώσουν όλοι αυτοί οι πάτρονές σας που σας έπαιρναν μυστικά (υποτίθεται) τηλέφωνο για να αποδομήσετε τη σκληρή εργασία και την επίμονη προσπάθεια τόσων ανθρώπων. Μήπως θα σας σώσουν όπως με τον καταλογισμό, αναρωτιέμαι...
Τέλος, θα αναφερθώ και σε μερικούς που σκέφτονται διαβάζοντας τι συμβαίνει με μένα για να τους δηλώσω απερίφραστα πως "ο φίλος του εχθρού μου είναι κι αυτός εχθρός μου" και οι δημόσιες εμφανίσεις δίπλα σε ανθρώπους που επιχειρούν να με καταστρέψουν έχουν και συνέπειες. Τα υπόλοιπα από αύριο...
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ

Δύο ιστορίες ήθους αφιερωμένες σε όσους "συντρόφους" μου με βρίζουν στο Χαλάνδρι...

Οι εκλογές της 3^ης Νοεμβρίου του 1963, έπειτα από την παραίτηση της κυβέρνησης Καραμανλή, διεξάγονται μέσα σε κλίμα έντονου φανατισμού με κύριους αντιπάλους την ΕΡΕ του Κων/νου Καραμανλή και την Ενωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Ενας 29χρονος νεαρός ορίζεται από το πρωτοδικείο μέλος της εφορευτικής επιτροπής σε τμήμα γυναικών στο Α΄ Δημοτικό Σχολείο Χαλανδρίου. Εκεί καταφθάνει να ψηφίσει μια γηραιά κυρία, σχεδόν αόμματη, η οποία συνοδεύεται από τον γιο της. Ο δικαστικός αντιπρόσωπος απαγορεύει στον συνοδό της τυφλής γυναίκας να τη συνοδεύσει στο παραβάν αλλά του δίνει το δικαίωμα να επιλέξει ποιο μέλος της εφορευτικής επιτροπής θα μπει μαζί της. Ο γιος-συνοδός επιλέγει αμέσως τον 29χρονο-οι υπόλοιποι ήταν αρκετά μεγαλύτεροι και η ηλικιωμένη μπαίνει μαζί με το νεαρό μέλος της εφορευτικής στο παραβάν. Ο 29χρονος ρώτησε την τυφλή γυναίκα χαμηλόφωνα ποιον θέλει να ψηφίσει και αυτή απάντησε: «Τον Γέρο». Ποιο κόμμα ξαναρώτησε ο νεαρός. «Την Ενωση Κέντρου και θέλω να βάλω σταυρό στον Απόστολο Κακλαμάνη». Το ψηφοδέλτιο έπεσε στην κάλπη όπως ακριβώς το είχε διαλέξει (διά αντιπροσώπου) η ηλικιωμένη κυρία. Ο νεαρός ονομαζόταν Φώτης Νόμπελης, ήταν ψηφοφόρος της ΕΡΕ και πατέρας μου!

Αργότερα, ένας φίλος του θα αναρωτηθεί σχετικά με την πολιτική τοποθέτηση της γηραιάς κυρίας και θα ζητήσει τον λόγο γιατί, εφόσον ήταν τυφλή, δεν την «ξεγέλασε». Και ο πατέρας μου απάντησε ότι ισοβίως θα τον κυνηγούσαν οι τύψεις αν είχε κοροϊδέψει ένα ανήμπορο άτομο. Αυτό που χαρακτηρίστηκε από ορισμένους «προδοσία του αγώνα», αποτέλεσε το μεγαλύτερο παράσημο και περιποιεί μοναδική τιμή για τον πατέρα μου…

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Η εκλογική αναμέτρηση της 18^ης Ιουνίου του 1989 μπορεί να χαρακτηριστεί από τις πλέον φανατισμένες της μεταπολίτευσης, με θερμά επεισόδια μεταξύ οπαδών των δύο αντιπάλων του δικομματισμού να αποτελούν καθημερινή είδηση. Περίπου μια εβδομάδα πριν τις εκλογές βρίσκομαι στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας στο Κάτω Χαλάνδρι ολομόναχος. Είμαι 20 ετών και… επίλεκτο μέλος της «γαλάζιας γενιάς». Κρατάω ένα γουόκι τόκι το οποίο ενημερώνει για νυχτερινά συμβάντα, προκειμένου να σπεύσουμε σε βοήθεια όπου τη χρειάζονταν ομοϊδεάτες μου (καμιά σχέση με τη «Χρυσή Αυγή», έτσι διεξαγόταν τότε ο προεκλογικός αγώνας). Ξαφνικά λαμβάνω ένα σήμα ότι ΟΝΝΕΔίτες έχουν πέσει θύμα ενέδρας και ξυλοδαρμού στην Αγ. Παρασκευή. Πριν προλάβω να καταλάβω τι ακριβώς συμβαίνει έρχεται φουριόζος νεοδημοκράτης και, σχεδόν με τη βία, με επιβιβάζει στο παλιό FORD CORTINA του πατέρα μου και με οδηγεί προς τη λεωφόρο Μεσογείων με κατεύθυνση το σημείο που υποτίθεται δέχονταν επίθεση οι νεαροί της ΝΔ. Εγώ φοβάμαι αλλά πάλι για να μην θεωρηθώ ότι δειλιάζω υπακούω στα κελεύσματα του αφιονισμένου «συντρόφου» μου. Κατευθυνόμενοι με μεγάλη ταχύτητα στον δρόμο που πηγαίνει στον «Δημόκριτο» ο συνοδηγός μού κάνει νόημα να σταματήσω. Στο αμάξι επιβιβάζονται άλλοι δυο σωματώδεις νεαροί με κοντομάνικα μπλουζάκια του Παναθηναϊκού (;), ενώ παρατηρώ με αγωνία στον καθρέφτη έναν τρίτο να βρίσκεται σκυμμένος πίσω από το αυτοκίνητο. Πλέον περιθώρια αντίδρασης δεν υπάρχουν: Δεν γνωρίζω ούτε πού πάμε, ούτε τι γίνεται εκεί και ο φόβος κάνει την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά.

Το επίμαχο σημείο που δήθεν δέρνονταν ΟΝΝΕΔίτες είναι ένα προεκλογικό περίπτερο του ΠΑΣΟΚ στο ισόγειο μιας πολυκατοικίας το οποίο έχει γίνει σμπαράλια. Σκισμένες αφίσες του Ανδρέα Παπανδρέου και πράσινα πανό βρίσκονται πεταμένα στον δρόμο. Οι τραμπούκοι αποβιβάζονται από το αυτοκίνητό μου και τρέχουν προς τα εκεί. Αναγκάζομαι να πατήσω τέρμα το γκάζι και να απομακρυνθώ αμέσως από την περιοχή που έχει μετατραπεί σε εμπόλεμη ζώνη. Παρκάροντας αρκετά μακριά, αντιλαμβάνομαι τι συνέβαινε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου μου: Μου είχαν με αυτοκόλλητα καλύψει τις πινακίδες…

Θα μπορούσα αυτοστιγμή να εξαφανιστώ από το… πεδίο δράσης αλλά η συνείδησή μου δεν μου το επιτρέπει. Προχωρώ πεζός προς το περίπτερο και μπαίνω άφοβα πια μέσα, ενώ απ’ έξω φανατισμένοι νεαροί έχουν στήσει χορό με συνθήματα και χειρονομίες. Μέσα βρίσκονται δύο μεσήλικες ΠΑΣΟΚτσήδες κατάχλομοι που επιχειρούν να επικοινωνήσουν με την αστυνομία. Πλησιάζω τον έναν που δικαιολογημένα με κοιτάζει καχύποπτα και του συστήνομαι ως μεγαλοστέλεχος της ΟΝΝΕΔ, παροτρύνοντάς τον να μην ανησυχεί. Και, απευθυνόμενος στους αγριεμένους νεαρούς που… χοροπηδάνε απ’ έξω τους λέω με ήρεμη αλλά και αυστηρή φωνή: «Τελείωσε, πάμε να φύγουμε, έληξε το πανηγύρι…».

Ο-πιο νηφάλιος τώρα- άγνωστος σε μένα ΠΑΣΟΚτσής με ρωτάει το όνομά μου. «Εσύ είσαι λογικός μού λέει…». Χαμογελάω και φεύγω, νιώθοντας ντροπή για όσα είχα αντικρίσει.

Επιστρέφοντας μόνος μου πια στο σπίτι αναλογιζόμουν όσα διάβαζα οκτώ χρόνια στο «Κεντρί» του Δημήτρη Ρίζου περί τραμπούκων και πρασινοφρουρών του ΠΑΣΟΚ. Ημουν βέβαιος πως και αυτοί υπήρχαν. Αλλά εκτός από το χρώμα δεν διέφεραν σε τίποτα από τους αντίστοιχους της Νέας Δημοκρατίας…

ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ

Το κουίζ του Σαββατοκύριακου...

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι ακριβώς είναι 300 άνθρωποι που συνεργάζονται για έναν κοινό σκοπό;

1) Οι 300 σπαρτιάτες πολεμιστές του Λεωνίδα

2) Οι 300 έλληνες βουλευτές που εργάζονται νυχθημερόν για εμάς (λέμε τώρα...)

3) 300 Ιούδες που μοιράστηκαν από 0,10 αργύρια

4) Τα 300 άτομα που θα συμμετάσχουν στο μεγαλύτερο swingers πάρτι που θα διεξαχθεί στη Σουηδία

Η απάντηση από Δευτέρα...

Ελα, να σηκωθούμε, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα...

Τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου όλα στο διαδίκτυο θα είναι διαφορετικά...

Τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου δίνουμε τέλος στον κιτρινισμό και στην ευτελή ηλεκτρονική δημοσιογραφία...

Τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου η προχειρότητα, η ασχετοσύνη, οι αντιγραφές, η μονοτονία γίνονται οριστικά παρελθόν...

Τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου η δημιουργικότητα και οι καινοτόμες ιδέες βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για να καλλιεργηθούν και να αναπτυχθούν...

Τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου κάτι καινούργιο γεννιέται...

Τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου κάνουμε το όνειρο πραγματικότητα...

Τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου όλη η Ελλάδα συντονίζεται...

Τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ!!!

ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ

Εχετε μήνυμα στον υπολογιστή σας, κ. Κουράση...

Κατ' αρχάς, στο επόμενο μήνυμα στον υπολογιστή ή στο κινητό μου που θα αναφέρει από άγνωστο-φυσικά-αποστολέα ότι "χάρη στις προσπάθειες του δημάρχου κ. Κουράση προσωπικά και της διοίκησης φεύγουν οι τσιγγάνοι", ειλικρινά σας το δηλώνω πως... θα φύγω κι εγώ μαζί τους. Γιατί η επανάληψη πέρα από μητέρα της μαθήσεως είναι και αιτία αηδίας και ανακατωσούρας... Και η πιο απάνθρωπη τιμωρία σας είναι να βάλω τον Μύρωνα στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο να σας αναλύσει το ιστορικό κάποιου θέματος, ξεκινώντας από το 1928...

Οι τσιγγάνοι, εννοείτε από τη Λυκόβρυση, γιατί εκεί πάλι είχαν... βρει καταφύγιο σύμφωνα με τις προηγούμενες υποσχέσεις σας στο δημοτικό συμβούλιο. Οπότε μέχρι να αποχωρήσουν οριστικά, παρακαλώ να με αφήσετε στην ησυχία μου και στην (μπόλικη) δουλειά μου. Το εμπέδωσα...

Βεβαίως υπάρχουν μερικές εύλογες απορίες, κάποιες τις... έκλεψα από τον Αγγελο: Δεν αναφέρεται ρητώς ότι πρώτα θα δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης στον καινούργιο χώρο και ύστερα θα απομακρυνθούν; Και δεν νομίζετε ότι θα τεθεί εκ νέου το επιχείρημα πως τα παιδιά τους θα διακόψουν το σχολείο; Οπότε, τι ακριβώς προβλέπει το χρονοδιάγραμμα που έχετε στο μυαλό σας;

Επειδή τύγχανε να διαμένω εκατό μέτρα από τον καταυλισμό γνωρίζω από πρώτο χέρι τα προβλήματα των περίοικων, που δεν αφορούσαν φυσικά τη φυλή των τσιγγάνων ή το χρώμα τους αλλά την παραβατικότητά τους που έθετε σε κίνδυνο ζωές και περιουσίες και αχρήστευε τον σταθμό του μετρό "Νομισματοκοπείο". Επίσης, είμαι γνώστης μιας αφόρητης κατάστασης των εργαζόμενων στην καθαριότητα οι οποίοι μάζευαν τα σκουπίδια στον εν λόγω χώρο προσέχοντας παράλληλα τις... ιπτάμενες κοτρόνες που σφύριζαν γύρω από το κεφάλι τους!
Επομένως, η λύση είναι γνωστή για να την επαναλάβω: Απόδοση των περιουσιών στους ιδιοκτήτες τους και, σε συνεννόηση με τους αθίγγανους, ήρεμη απομάκρυνσή τους και ασφαλής μετακίνησή τους σεβόμενοι τα δικαιώματα των γειτόνων και των ρομά, δίχως βιαιοπραγίες και μετατροπή της ευρύτερης περιοχής σε εμπόλεμη ζώνη-η χαρά των κατακίτρινων καναλιών...

Ξέφυγα. Απευθύνομαι σήμερα το βράδυ στον κ. Κουράση για να τον ρωτήσω ευθέως και στο πλαίσιο πολιτισμένου διαλόγου, γιατί εγώ δεν πέφτω στην παγίδα να με φωνάζετε ακραίο και να γυρίζετε στις γειτονιές ωρυόμενοι γι' αυτούς τους... εξτρεμιστές που δεν σας αφήνουν να ολοκληρώσετε το θεάρεστο έργο σας. Λοιπόν,

1) Είναι αλήθεια, κ. Κουράση, ότι ενοχληθήκατε με δύο πρωτοσέλιδα της εφημερίδας "Προφίλ";  Το ένα έγραφε "Κάντο όπως ο Στεργίου... για το καλό του Χαλανδρίου", δηλαδή λειτουργήστε όπως ο συνάδελφός σας της Πεντέλης για να έχετε επιτυχία. Και πού ακριβώς βρίσκεται το σημείο της ενόχλησής σας, κ. Κουράση; Επιθυμείτε φιμωμένο τον Τύπο; Και γιατί δεν βγαίνετε να το δηλώσετε στους Χαλανδραίους ότι αναγουλιάζετε με την κριτική;
Το δεύτερο δημοσίευμα ανέφερε "Γιώργο, κερδίσαμε αλλά... οι συμπολίτες μας δεν θα σου δώσουν άλλη ευκαιρία αν δεν δουν πραγματικό έργο". Μάλιστα. Και πού είναι το μεμπτό; Οτι σας προτρέψαμε, κ. Κουράση, να αγωνιστείτε για πραγματικό έργο από τον πρώτο μήνα της θητείας σας; Μήπως, εσείς, αγαπητοί αναγνώστες, βλέπετε κάτι κακό σε όλα αυτά;

2) Είναι αλήθεια, κ. Κουράση, πως την ώρα που εγώ υπέβαλα μια παραίτηση, αν το θέλετε και λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων, κάποιοι στην πλατεία Χαλανδρίου σάς έβριζαν, σας αποκαλούσαν.... και εμφανίζονταν ως υποψήφιοι δήμαρχοι; Αυτούς, παρότι ενημερωθήκατε άμεσα από τους δικούς σας για τα κατορθώματά τους, γιατί τους ανέχεστε; Είναι αυτό λειτουργία συνδυασμού, που ο ένας θάβει τον άλλον και οι μισοί σας απαξιώνουν στις συνοικίες και στα καφενεία; Και σας ενοχλεί η δικιά μου η παραίτηση;

3) Και, τέλος, για την ώρα, είναι αλήθεια, κ. Κουράση, πως ενώπιον αντιδημάρχων ειπώθηκε από εσάς ή άλλο πρόσωπο πως διαπιστώσατε ότι το αυτοκίνητό μου βρισκόταν έξω από την οικία μου σε εργάσιμη ώρα, επομένως δεν έχω βρει δουλειά και σας κοροϊδεύω; Με παρακολουθείτε, κ. Δήμαρχε; Και αυτό λέγεται αρμονική συνεργασία; Ή μήπως είναι αγαστή συνεργασία να περιμένω με τις ώρες έξω από το γραφείο σας, τη στιγμή που έμπαινε όποιος ήθελε και όποτε ήθελε; Και μήπως, ρωτάω, κ. Κουράση, μήπως τα ίδια παράπονα έχει και εκείνο το καλοκάγαθο κοριτσάκι που δεν βγαίνει στα τηλέφωνα γιατί φοβάται μπας και την επιπλήξετε αν συνεργαστεί μαζί μου αλλά άλλα λέει βέβαια σε σας και άλλα σε μένα;

Εν κατακλείδι, κ. Κουράση, η πιο αντρίκεια πράξη επιβάλλει να φεύγεις όταν κάπου νιώθεις ότι σε υποτιμούν, δεν σε υπολογίζουν, δεν σε ακούνε, δεν τους αφορούν οι ιδέες σου και καταστρέφουν την όποια δημιουργικότητά σου στον βωμό μικροσυμφερόντων. Αρα, πριν μεταφέρετε την πικρία σας σε κοινούς μας φίλους, αναλογιστείτε όλα τα παραπάνω. Εγώ διαφωνώ μόνο με την πολιτική σας και τον τρόπο συνεργασίας μας. Και πολιτική κριτική θα σας ασκώ. Εκτός αν κι αυτό, κ. Κουράση,αντιβαίνει στις αρχές σας, όπως και το να σας ρίχνουν το ηθικό επειδή σας μεταφέρουν αλήθειες στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Και γνωρίζετε ασφαλώς πού αναφέρομαι...

ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ

Ο Θωμάς και ο Θωμάς...

Το τελευταίο χρονικό διάστημα γίνομαι δέκτης εύλογων αποριών από ψηφοφόρους και φίλους μου, οι οποίες συνοψίζονται γενικά στις παρακάτω γραμμές:

"Ο Θωμάς εγκατέλειψε τον Παττακό και ανακοινώνει συνδυασμό;"

"Ο Παττακός υποστηρίζει μυστικά τον Γιώργο Θωμά ή μήπως βρίσκεται και από πίσω από το εγχείρημα του Θωμά;"

"Ο Θωμάς που κατεβαίνει για δήμαρχος δεν είναι πνευμονολόγος;"

"Ο Θωμάς που κάνει συγκέντρωση στο Κέντρο Νεότητας την ερχόμενη Τετάρτη ήταν γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού και κατόπιν άνοιξε ιατρείο στο Κάτω Χαλάνδρι;"

"Ο Θωμάς Βαρδουλάκης δεν μένει στο Κάτω Χαλάνδρι αλλά είναι Πολυδροσιώτης;"

"Ο Γιώργος Θωμάς είναι μπροστινός του Θωμά Βαρδουλάκη που θέλει να πάει για δήμαρχος;"

Επειδή βαρέθηκα να απαντάω στις καθημερινές αναζητήσεις των συμπολιτών μου και λόγω του ότι το εθνικό σπορ στο Χαλάνδρι είναι το κουτσομπολιό, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω τα πράγματα για να μην μπερδεύεστε. Γιατί στο τέλος οι χαλανδραίοι ΑΕΚτσήδες-άκου τα, Νίκο,-θα ψάχνουν στο παραβάν να βρουν το ψηφοδέλτιο του... Θωμά Μαύρου και οι πιστοί στις εκκλησίες θα αναζητούν τον... άπιστο Θωμά!!!

Ο Γιώργος Θωμάς, γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού επί Μελίνας Μερκούρη, έχει εκδηλώσει το ενδιαφέρον του για υποψήφιος δήμαρχος Χαλανδρίου, διαμένει στο Πολύδροσο και δεν έχει ασχοληθεί ξανά με τα κοινά στην πόλη μας.

Ο Θωμάς Βαρδουλάκης είναι γιατρός-πνευμονολόγος, Κατωχαλανδραίος, πρώτος στο ψηφοδέλτιο του Κώστα Παττακού στην προηγούμενη αυτοδιοικητική αναμέτρηση, γενικός γραμματέας του δημοτικού συμβουλίου μέχρι σήμερα και... πιστός στον επικεφαλής του συνδυασμού που τον ανέδειξε, ο οποίος δεν έχει δηλώσει ακόμη τι θα πράξει και, σύμφωνα με πληροφορίες, το σκέφτεται.

Και εγώ από την πλευρά μου τους καλημερίζω και τους δύο λέγοντας: "Καλημέρα Γιώργο, Θωμά" και προσέξτε το... κόμμα (της στίξης) που αποτελεί την ειδοποιό διαφορά.
Ελπίζω να σας κατατόπισα...
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ...

Θα ήθελα να ενημερώσω τους αναγνώστες του μπλογκ και πιθανούς συνεργάτες μου στο μέλλον πως αν δεν τους αφήνει ο Πατερούλης να έρθουν σε επαφή μαζί μου, μπορούν να το κάνουν πιο ευγενικά από το να μην απαντάνε στα ηλεκτρονικά μηνύματα, να μην σηκώνουν τα κινητά ή να παίρνουν με απόκρυψη και να το κλείνουν μόλις ακούσουν τη φωνή μου.
Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να διαδίδουν σαν τους αντιδημάρχους Γάμων ότι "αυτό το παιδί είναι παλαβό" ή να διαδίδουν γελοιότητες πως με έχει προσλάβει ο... Θωμάς με 2000 ευρώ (την ημέρα)...
Επίσης, στοιχειώδης ευγένεια επιβάλλει σε κάποιους που σου έπλεξαν το εγκώμιο στο παρελθόν με αγιογραφίες να τους παίρνεις ένα τηλέφωνο, να τους αραδιάζεις μια κάπως πειστική δικαιολογία και να μη συμμετέχεις στο εγχείρημα αν δεν το επιθυμείς. Φυσικά, το εγχείρημα θα πετύχει και χωρίς εσάς, ενώ το δικό σας έχει ημερομηνία λήξης τη 18η του Μάη, αλλά αυτή είναι δικιά σας επιλογή.
Ενας άλλος τρόπος να εκφράσετε τη δυσαρέσκειά σας είναι να παροτρύνετε την κυβέρνηση να απολύσει τους εργαζόμενους στην ΕΡΤ, να ειρωνεύεστε τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου επειδή δίνει τον λόγο στην αντιπολίτευση και κατόπιν να πηγαίνετε για καφέ με την αντιπολίτευση. Αυτό θα πει πολιτικό ήθος...

Αυτούς τους ανθρώπους επιλέξατε να συναναστρέφεστε, μαγκιά σας και καουμποϊλίκι σας και όλους θα μας κρίνουν τελικά οι Χαλανδραίοι. Αλλωστε, όπως διαδίδουν οι αντιδήμαρχοι Γάμων, θα κάνετε περίπατο (στη Ρεματιά, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα της ανάρτησης).
Ευχαριστώ για την ευγνωμοσύνη σας,
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ, ένας μαλάκας που νομίζετε ότι τρώει κουτόχορτο

ΕΣΥ, ΕΣΥ, ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΜΟΥ ΓΡΑΦΤΟ...

Ξέρεις τι είναι...

Να προσφέρεσαι να βάλεις χρήματα και όλοι να σου λένε ότι με αυτά δεν αγοράζεις σχεδόν τίποτα...

Να επιθυμείς να κατέβεις υποψήφιος και να σου την έχουν στημένη με ίντριγκες από πίσω σου για να χάσεις...

Να αντιλαμβάνονται αργά ότι είχες δίκιο αλλά η κατηφόρα να μη σταματάει πια με τίποτε...

Να έρχονται εκ των υστέρων και να σε παρακαλάνε να τους σώσεις...

Να σε εκλιπαρούν και να σου λένε πως είσαι η μόνη τους ελπίδα όταν όλοι οι υπόλοιποι "σωτήρες" έχουν εξαφανιστεί από προσώπου γης...

Να τους παρακολουθείς να εξευτελίζονται αλλά να μην παρεμβαίνεις μέχρι το τέλος...

Να παρατηρείς ατάραχος τους ανίκανους να διαλύουν τα όνειρα ενός ολόκληρου κόσμου...

Να τους κάνεις να σε παρακαλάνε να επιστρέψεις κι εσύ να χαμογελάς με την κατάντια τους...

Και τελικά, αφού πιουν όλο το πικρό ποτήρι, να τους ανακοινώνεις ότι επανέρχεσαι...

Και να υπόσχεσαι στον απογοητευμένο λαό πάλι όραμα κι ελπίδα που δεν την είχε ποτέ του φανταστεί....

Ποιο Χαλάνδρι; Εγώ για τον Δημήτρη Μελισσανίδη γράφω τόση ώρα!

ΓΙΝΕ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ...

Με τον πιο πάνω τίτλο αποδεικνύεται περίτρανα ότι είμαι... φαν του Τζέιμς Μποντ, οπότε ο διαδικτυακός φίλος μου Αναγνώστης Καρράς, επικεφαλής, δικαιωματικά αδιαμφισβήτητα, του φαν κλαμπ του ήρωα του Ιαν Φλέμιγκ, μπορεί χωρίς προβληματισμούς να με εντάξει στην κλειστή ομάδα του, αφού ο τίτλος παραπέμπει στον δημοφιλή βρετανό πράκτορα ("Πέθανε μια άλλη μέρα").

Για να επιστρέψω στα του Χαλανδρίου, σήκωσα αυτή την ανάρτηση γιατί πάντοτε ήμουν φιλαλήθης: Αλλωστε πολλοί ήταν οι υποψήφιοι για παραίτηση αλλά μόνο εγώ το έπραξα και μάλιστα από εν ενεργεία πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου και όχι όταν τελείωσε η θητεία μου που, αν μη τι άλλο, δείχνει από την πλευρά μου ότι δεν "κάθισα" πάνω στον μισθό και στο αξίωμα, αλλά υλοποίησα άμεσα μια απόφαση που ήταν, πιστέψτε με, δύσκολη για έναν αναβλητικό άνθρωπο σαν την αφεντιά μου.
Γιατί όμως όλος αυτός ο πρόλογος; Γιατί ήθελα να σας ενημερώσω ότι ΔΕΝ ΠΑΩ ΓΙΑ ΔΗΜΑΡΧΟΣ!
Η διευκρίνιση σε πολλούς φαίνεται περιττή, όχι όμως και σε αγαπημένους μου φίλους που τον τελευταίο καιρό πλήθαιναν οι παροτρύνσεις τους προκειμένου να κατέβω. Κι αυτοί οι φίλοι διαχωρίζονταν σε δυο κατηγορίες: Κάποιοι καλοπροαίρετοι πίστευαν απλώς ότι, ύστερα από 19 χρόνια ενασχόλησης με τα κοινά, έφθασε επιτέλους η ώρα. Αλλοι, θεωρώντας πως διαθέτω τις απαραίτητες δυνατότητες, έβλεπαν στο πρόσωπό μου τον μελλοντικό πρώτο πολίτη του Χαλανδρίου και σκέφθηκαν να αδράξουν την ευκαιρία και να ενταχθούν στον κύκλο των πρώτων υποστηρικτών, που θα απολάμβαναν ξεχωριστά προνόμια.
Δεν θα σας πω ψέματα: Το σκεφτόμουν!!! Και σε τέτοιο βαθμό που είχα βρει το όνομα, το έμβλημα και το βασικό σύνθημα του συνδυασμού. Θα μου επιτρέψετε να τα κρατήσω προς το παρόν για τον εαυτό μου...
Το κείμενο αυτό γράφεται για τους πραγματικούς φίλους που εκδηλώθηκαν αμέσως μετά την παραίτηση και με χαρακτήρισαν γενναίο, υπερήφανο, αξιοπρεπή. Πολύ κολακευτικά αλλά απλώς βαρέθηκα να συμμετέχω σε κάτι που δεν το πιστεύω (συνειδησιακό πρόβλημα), που δεν μου δίνει την ευχέρεια να εκφράσω την όποια δημιουργικότητά μου, που οι ιδέες μου έναν προορισμό είχαν σε μια διοίκηση χωρίς κανένα απολύτως όραμα και στόχο: Τον κάλαθο των αχρήστων!
Προτιμώ, λοιπόν, κοντολογίς, ό,τι... κατεβάσει η κούτρα μου να το χρησιμοποιήσω για άλλον σκοπό και να πιστωθώ την επιτυχία ή να χρεωθώ την αποτυχία του εγχειρήματος. Και, κυρίως, να μην απολογούμαι συνεχώς για τις πράξεις και τις παραλείψεις άλλων, γιατί αυτό ακριβώς έκανα στη θέση που ήμουν πριν 45 μέρες.
Είναι αυτονόητο ότι θα παρακολουθώ και θα κρίνω, πάντα χωρίς εμπάθεια και μισαλλοδοξία, τα συμβαίνοντα στην πόλη μας. Δεν θα είμαι ούτε υποψήφιος με κανέναν συνδυασμό για τον απλούστατο λόγο ότι δεν μου υπογράφουν συμβόλαιο ότι θα αξιοποιήσουν τος γνώσεις που μια εικοσαετία απέκτησα, ούτε πως θα υλοποιήσουν έστω κάποιες από τις ιδέες μου. Γιατί από υποσχέσεις χόρτασα όλα αυτά τα χρόνια...
Αλλωστε, δεν ζητούσα ποτέ και πολλά: Ηθελα να έρθει ο εκάστοτε δήμαρχος και να με ρωτήσει "Αρη, πώς μπορούμε να χειριστούμε αυτό το θέμα;" ή "Αρη, πες μου μια ιδέα σου για τον αθλητισμό, τον πολιτισμό, την κοινωνική πολιτική, την καθημερινότητα του πολίτη". Και δεν ήταν ανάγκη να με τοποθετήσουν σε καμιά θέση για να προσφέρω στο μέτρο που μπορούσα. Μονάχα ο ευφυής Γρηγόρης Ζαφειρόπουλος μου ανέθεσε το 2009, μαζί με την αντιδημαρχία Παιδείας, και τον τομέα της επικοινωνίας, προτρέποντας όσους κατείχαν θέσεις στη διοίκηση να με συμβουλεύονται.

Θα ήταν σοβαρή παράλειψη σ' αυτό το κείμενο να μην αναφερθώ και στον Ηλία Ντάβαρη. Λόγω υψηλού δείκτη νοημοσύνης ο Ηλίας αντιλήφθηκε από το κείμενο της παραίτησης ότι μάλλον πάω για δήμαρχος. Ηλία, δεν λάθεψες. Εκείνη τη μέρα οι πιθανότητες ήταν 80 προς 20 να είμαι υποψήφιος. Και αφού ο Ντάβαρης με έβαλε στα... βαθιά της πολιτικής, περίμενε πως 20 χρόνια εκπαίδευσης ήταν αρκετά για το γιγάντιο άλμα.

Και ποιον θα υποστηρίξω; Πραγματικά δεν το έχω σκεφθεί αλλά προκύπτει ξεκάθαρα από το κείμενό μου: Οποιον με πείσει ότι είναι ηθικό στοιχείο, έχει σαφές όραμα για την πόλη, συγκεκριμένο και αναλυτικό σχέδιο, πρόβλεψη για τους τομείς που έχω ιδιαίτερη ευαισθησία (πολιτισμός-αθλητισμός) και υιοθετήσει και καμιά ιδέα μου-νομίζω πως ορισμένες είναι καλές και, κυρίως, εφαρμόσιμες.

Προς το παρόν, αντίο...
Υ.Γ.: Δεν θέλω να γράψω κακίες τούτη την ώρα αλλά επειδή βλέπω πως συνεχίζεται αυτή η εμμονή με τον Θωμά, να δηλώσω ότι ούτε υποστηρίζω ούτε αποκλείω τον Θωμά, ο οποίος σημειωτέον αρχίζει και αποκτά δυναμική. Τώρα μάλιστα που μαθαίνω πως δυο σημαντικοί παράγοντες της πόλης μας, που αρχικά φάνηκαν να τάσσονται στο πλευρό μου, προσχώρησαν ήδη στον συνδυασμό του, ενισχύεται σημαντικά. Αλλά έτσι ήταν, είναι και θα είναι η πολιτική: ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗ. Δεν τους κακίζω...
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ

Ουαί υμίν, υποκριτές και Φαρισαίοι...

Διάβασα προηγουμένως σε μια ανατριχιαστική ανάρτηση ότι ιεροψάλτης πυροβολούσε αδέσποτα σκυλιά με κυνηγετικό όπλο!!! Κάμποσα χρόνια πριν είχα μπει σε ένα άθλιο ταξί για να με πάει στην οδό Ακαδημίας. Ο οδηγός ήταν αγενέστατος, το όχημα αχούρι, με άφησε... ένα χιλιόμετρο από τον προορισμό μου με κάποια ανόητη δικαιολογία και με έκλεψε κι από πάνω. Και άκουγε στο ραδιόφωνο...
Ναι, σωστά το μαντέψατε, τον σταθμό της εκκλησίας!!! Ο ιεροψάλτης και ο ταξιτζής ανήκουν στην πολυπληθή-στην Ελλάδα-κατηγορία των υποκριτών που παριστάνουν τους θρησκευόμενους και είμαι βέβαιος πως και ο αυτοκινητιστής θα εκκλησιάζεται τακτικότατα. Τώρα πότε ο Χριστός είπε σε κήρυγμά του να δολοφονούμε εν ψυχρώ τα πλάσματα του Θεού και να κλέβουμε και να κοροϊδεύουμε τον συνάνθρωπό μας εγώ προσωπικά δεν το θυμάμαι καθόλου. Αλλά είμαι σίγουρος πως, αν ξανακατέβαινε στη γη, θα τριγύριζε ρακένδυτος στους δρόμους, θα τον απαξιώναμε και στο τέλος θα τον σταυρώναμε και πάλι...
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ

Η ΔΥΣΟΙΩΝΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΥΡΑΣΗ

Ηταν λίγες μόλις μέρες πριν τις βουλευτικές εκλογές του 2009. Στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων του Κέντρου Νεότητας του δήμου μας, στον γεμάτο κόσμο προθάλαμο, σε εκείνους που είχαν σχεδόν κλείσει την οδό Αντιγόνης, προκαλώντας μια τοπική κυκλοφοριακή συμφόρηση, μιλούσε ο πρώην υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Καραμανλή, Γιάννης Παπαθανασίου. Δεκάδες εφημερίδες "Προφίλ"... περίμεναν καρτερικά πάνω στο λευκό τραπέζι της εισόδου...
Δεν θυμάμαι τίποτα από την ομιλία του πρώην βουλευτή και υπουργού. Οχι γιατί σκόπιμα αδιαφορούσα αλλά επειδή κάθε τόσο βλοσυροί και θυμωμένοι νεοδημοκράτες μού έπιαναν την κουβέντα για να με παρατηρήσουν, να με ειρωνευτούν ή ακόμη και να με χλευάσουν. Ο λόγος; Το λεπτομερές και κατατοπιστικό προεκλογικό αφιέρωμα της "Προφίλ" που πάντα ρουφούσαν με βουλιμία οι αναγνώστες. Και η οργή των παρευρισκομένων; Η εκλογική μου ανάλυση που προέβλεπε καταβαράθρωση της Νέας Δημοκρατίας και επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Και μάλιστα, όπως σημείωνα τότε εμφατικά, με τη διαφορά να εκτοξεύεται σε... διψήφιο νούμερο και τον Κώστα Καραμανλή να σπάει το αρνητικό ρεκόρ του Γεώργιου Ράλλη, ο οποίος στις 18 Οκτωβρίου του 1981, τη μέρα του θριάμβου του Ανδρέα Παπανδρέου και της "Αλλαγής", μαράθηκε στο 35,8%!
Τελικά, οι προβλέψεις μου διαψεύσθηκαν. Προς το χειρότερο για τους νεοδημοκράτες. Γιατί εγώ είχα ζωγραφίσει μια Ελλάδα με 15-τουλάχιστον-γαλάζιους νομούς. Και η ΝΔ κέρδισε σε μόλις 5! Από τότε με κυνηγάει η διπλή ιδιότητα, το ασυμβίβαστο αν προτιμάτε, πολιτικού αναλυτή και απλά... πολιτικού!
Σήμερα, λοιπόν, που απαλλάχθηκα από τη μία μου ιδιότητα, μπορώ χωρίς αναστολές να σας παρουσιάσω μια πρόβλεψη για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014, τον Δήμο Χαλανδρίου και την απαισιόδοξη προοπτική του Γιώργου Κουράση.
Ο νυν δήμαρχος δεν είναι κακής πάστας άνθρωπος, είναι ευγενικός, καλοπροαίρετος, με ιδιαίτερες ευαισθησίες και με τίμησε με τη θέση για την οποία με πρότεινε. Και παρά τα... αγκάθια στη συνεργασία μας δεν έχω κανέναν λόγο να επιδιώκω να τον ζημιώσω. Αντιθέτως, πρόβλημα του δημιουργούν όσοι του μεταφέρουν μια ειδυλλιακή εικόνα. Εγώ θα τον πικράνω. Αλλά καλύτερα τώρα. Καλύτερα νωρίς. Οσο διαθέτει ακόμη πολιτικό χρόνο να αλλάξει κάποια πράγματα. Και να παραμείνει δήμαρχος και μετά τις 18 Μαϊου!
Ο στενός του κύκλος τον παρασέρνει σε λάθος εκτιμήσεις. Του λένε: "Δεν έχεις αντίπαλο, θα κάνεις περίπατο". Αυτό κατ' αρχάς είναι εξαιρετικά αλαζονικό και υποκρύπτει μια βαθιά περιφρόνηση για τους υπόλοιπους διεκδικητές της δημαρχίας, φανερούς και... μυστικούς. Αυτή η περίεργη αυλή υποτιμάει την Καρατζά, τον Θωμά, τον Ανδρεόπουλο, τον Νταβία, τον Πανταζή, όσους τέλος πάντων έχουν εκδηλώσει, προσωπικά ή όχι κάποια επιθυμία να εμπλακούν στα κοινά της πόλης μας. Αλλά ας υποθέσουμε πως έχουν δίκιο: Πως ο Θωμάς δεν μπορεί να αναπτύξει δυναμική, πως την Καρατζά την κρατάει χαμηλά το κόμμα της, πως ο Νταβίας δεν μπορεί να συσπειρώσει πολύ κόσμο, πως ο Ανδρεόπουλος είναι φορτωμένος με δύο αποτυχίες στην πλάτη του. Σ' αυτή την περίπτωση τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα για τον Γιώργο Κουράση. Γιατί η πολιτική, όπως και η επιχειρηματικότητα, μισούν τα κενά. Ετσι, αν σε μια ολόκληρη περιοχή της πόλης μας δεν υπάρχει ταβέρνα κάποιος θα σκεφθεί να την ανοίξει. Και αν οι υποψήφιοι δήμαρχοι δεν έχουν απήχηση στους Χαλανδραίους όλο και θα βρεθεί ένας που θα το συνειδητοποιήσει, θα έχει ικανότητες, δημιουργικότητα, ήθος και όραμα και, αυτομάτως, θα γίνει το φαβορί.
Το Χαλάνδρι σε σχέση με τα βόρεια προάστια-πλην της Ν. Ερυθραίας που ενώθηκε όμως με την Κηφισιά-είναι ο δήμος με τους περισσότερους ψηφοφόρους κεντροαριστερής προέλευσης. Μέχρι και η εξωκοινοβουλευτική αριστερά έχει αξιοπρόσεκτη δύναμη στην πόλη μας. Αλλά σε τρεις συνεχόμενες αναμετρήσεις εξελέγησαν δήμαρχοι κεντροδεξιάς ιδεολογικής τοποθέτησης, κάτι παράταιρο που δεν μπορεί και δεν συμβαίνει ποτέ σε εκλογικές αναμετρήσεις να συνεχίζεται επ' αόριστο. Μην ξεχνάτε ότι στις τελευταίες νομαρχιακές εκλογές του 2006, η ΝΔ νίκησε στα Χανιά (!!!) και το ΠΑΣΟΚ στις Σέρρες!!! Πιστεύει κανένας σώφρων άνθρωπος πως θα ήταν δυνατό να επαναληφθεί εύκολα κάτι τέτοιο; Και εδώ μιλάμε για τρεις εκλογές και όχι μία.
Στην κυβέρνηση βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία. Ο κόσμος καθημερινά αγκομαχάει με τα ατελείωτα αντιλαϊκά μέτρα. Και φως στην άκρη του τούνελ δεν φαίνεται από πουθενά. Η τρόικα αντί να γίνεται πιο ελαστική ολοένα και σκληραίνει τη στάση της, κάθε φορά εμφανίζεται και πιο αδιάλλακτη. Ρωτήστε, λοιπόν, στον κύκλο σας: Είναι ικανοποιημένοι με την κυβέρνηση Σαμαρά; Και πότε νομίζετε πως θα την τιμωρήσουν αν όχι στις επερχόμενες εκλογές. Ας μην λησμονούμε ότι οι πεντακάθαρες νίκες του Ζαφειρόπουλου επιτεύχθηκαν σε ένα εντελώς διαφορετικό σκηνικό: Η ΝΔ και το 2002 και το 2006 ήταν κυρίαρχη παντού.
Ολα τα παραπάνω δεν θα ίσχυαν αν η διοίκηση είχε δημιουργήσει ένα καλό όνομα στους συμπολίτες μας. Αν ο δήμαρχος ήταν πανταχού παρών, αν τα αθλητικά σωματεία που συγκεντρώνουν έναν μεγάλο αριθμό ψηφοφόρων ήταν έμπλεα ικανοποίησης, αν στα σχολεία τα χρήματα έρεαν άφθονα, αν υπήρχε μια συντονισμένη και πρωτοπόρα κοινωνική πολιτική που θα ανακούφιζε τους αναξιοπαθούντες Χαλανδραίους, αν, εν πάση περιπτώσει, αυτά τα τρία χρόνια στο Χαλάνδρι είχαν πραγματοποιηθεί καινοτόμα προγράμματα για την καθαριότητα, τα πεζοδρόμια, τον φωτισμό, τις λακκούβες, την καθημερινότητα του πολίτη. Αν στο Χαλάνδρι κάποιος εφάρμοζε τις πρωτότυπες ιδέες για τον πολιτισμό του Μπένου στην Καλαμάτα, τις αντίστοιχες για τον εθελοντισμό του Στεργίου στην Πεντέλη, την κοινωνική πολιτική του Κορτζίδη στο Ελληνικό και την Αργυρούπολη, την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων του Ταμήλου στον Δήμο Τρικκαίων κ.ο.κ.
Απαντήστε μου, λοιπόν, με το χέρι στην καρδιά: Τι απ' όλα αυτά είδατε να γίνονται στο Χαλάνδρι; Κάποιος θα μου πει ότι ξέχασα τα μπαρ στο κέντρο της πόλης. Δεν τα ανέφερα, όχι γιατί δεν είναι ενοχλητικά αλλά γιατί στο κέντρο μένουν λίγοι ψηφοφόροι και οι περισσότεροι από τους τελευταίους του εκλογικού διαμερίσματος του Κεντρικού Χαλανδρίου έρχονται από άλλες περιοχές-όσοι έρχονται γιατί ρίξτε μια ματιά στην αποχή σε κάθε αναμέτρηση: Ισως να ξεπερνάει το 40%. Και στην τελική τον δήμαρχο εκλέγει το Κάτω Χαλάνδρι με τα τεράστια προβλήματα, το Πάτημα με τα δυσεπίλυτα δικά του, η Τούφα, η Αγ. Βαρβάρα, το Πολύδροσο και οι άλλες συνοικίες της πόλης μας. Και εκεί ο κόσμος βράζει με τη διοίκηση.
Τι θα μπορούσε να αλλάξει; Το είχα πει κι όταν ήμουν πρόεδρος: Αν φθάναμε ένα βήμα πριν την ένταξη του Πεύκου Πολίτη, αν οι τσιγγάνοι απομακρύνονταν και εφαρμοζόταν το αρχικό σχέδιο για τη μετεγκατάσταση στη Λυκόβρυση, αν τα σωματεία ενισχύονταν αντί να απαξιώνονται και αν λειτουργούσαν οι στοιχειώδεις κοινωνικές δομές, θα υπήρχε σίγουρα ελπίδα επανεκλογής του νυν δημάρχου. Αλλά, για παράδειγμα, στο μείζον ζήτημα του καταυλισμού κατόρθωσε η δημοτική αρχή να είναι δυσαρεστημένοι όλοι: Οι τωρινοί γείτονες που βιώνουν το πρόβλημα, οι πιθανοί αυριανοί γείτονες που δεν κρύβουν την ανησυχία τους, οι ίδιοι οι τσιγγάνοι που ούτε αυτοί είναι ικανοποιημένοι.
Εν κατακλείδι, αν εγώ δεν ζω στον δικό μου απόμακρο κόσμο και το επιτελείο του δημάρχου μας πέφτει έξω στους υπολογισμούς του ο Γιώργος Κουράσης δεν θα είναι δήμαρχος τον Ιούνιο.
Του εύχομαι να λαθεύω. Του εύχομαι να έχει δίκιο και η προσήλωση στο έργο του να του αποφέρει καρπούς. Του εύχομαι οι Χαλανδραίοι να του δώσουν μια ακόμη ευκαιρία, αναγνωρίζοντας τις απίστευτες οικονομικές δυσκολίες. Του εύχομαι να πραγματοποιήσει μια άψογα σχεδιασμένη προεκλογική εκστρατεία και να πείσει τους δύσπιστους. Και τότε θα παραδεχθώ πως έπεσα έξω στις εκτιμήσεις μου και είχε απόλυτο δίκιο ο δήμαρχος και όσοι τον συμβουλεύουν. Και θα ζητήσω συγνώμη για τις δυσοίωνες προβλέψεις μου...
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΚΕΙ!!!

Τις τελευταίες μέρες διαβάζω, στον λιγοστό ελεύθερο χρόνο που έχω, το συγκλονιστικό βιβλίο του νευροχειρουργού Εμπεν Αλεξάντερ "Υπάρχει παράδεισος".
Πολλοί έχουν βιώσει και έχουν διηγηθεί αργότερα επιθανάτιες εμπειρίες, αμφισβητούμενοι σφόδρα από άθεους ότι όλα αυτά τα εκπληκτικά που μνημονεύουν είναι απλώς παιχνίδια του εγκεφάλου που λίγο πριν τον βιολογικό θάνατο παράγει ακόμη συναισθήματα, σκέψεις και δημιουργεί φαντασιώσεις. Ομως, η περίπτωση του αμερικανού νευροχειρουργού είναι πραγματικά μοναδική: Υπήρξε άθεος ή έστω αγνωστικιστής και ως ορθολογιστής επιστήμονας δεν μπορούσε να ισχυρίζεται κάτι για το οποίο δεν ήταν δυνατόν να βρεθούν αποδείξεις. Ωσπου μια βακτηριακή μηνιγγίτιδα βαριάς μορφής τον έστειλε στην εντατική, με απειροελάχιστες ελπίδες επιβίωσης και με έναν εγκέφαλο που είχε νεκρωθεί εντελώς. Τότε, όπως γλαφυρά αναφέρει στο βιβλίο του, μεταφέρθηκε σε έναν αλλόκοτο κόσμο, τελείως διαφορετικό από τον δικό μας, με απόκοσμες εικόνες και θορύβους και εξωπραγματικό περιβάλλον στα οποία κυριαρχούσε μόνο ένα πράγμα: Η Αγάπη. Ενιωσε ότι τον περιβάλλει με τη στοργή της, πως τον προστατεύει στη θαλπωρή της μια ανώτερη, γεμάτη καλοσύνη οντότητα η οποία φροντίζει για όλους.
Λόγω της ειδικότητάς του ο δρ Αλεξάντερ αντιλήφθηκε πως ό,τι έζησε δεν μπορεί να ήταν αποκύημα της φαντασίας του, αφού καμιά λειτουργία του μυαλού του δεν ήταν σε θέση εκείνο το επίφοβο διάστημα, μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, να παράξει απολύτως τίποτα. Και έπειτα από την ευτυχή κατάληξη της απρόσμενης περιπέτειάς του άλλαξε ριζικά γνώμη για... τη ζωή μετά! Εγινε πιο ήρεμος, περισσότερο κατασταλαγμένος και βέβαιος πλέον ότι αυτό το σύντομο με όρους του σύμπαντος πέρασμά μας από τη ζωή έχει κάποιο νόημα. Και συμμερίστηκε τις πληθύνουσες απόψεις καταρτισμένων ψυχολόγων και καταξιωμένων ερευνητών του μεταφυσικού ότι ερχόμαστε στον κόσμο τούτο για να βελτιωθούμε και να εξελιχθούμε μέχρι την οριστική τελοιοποίησή μας. Γιατί, ολοένα και περισσότεροι διατείνονται πλέον πως τα δεινά σ' αυτή τη γη προκαλεί η σύγκρουση των διαφόρων "εγώ", ο σκληρός ανταγωνισμός για την απόκτηση υλικών αγαθών, τη χαρά και την ικανοποίηση για την επαγγελματική μας επιτυχία και την ανταπόκριση στον κάθε μικρό ή μεγάλο έρωτά μας, για τη σημαντική αλλά εφήμερη δόξα και υστεροφημία μας. Γιατί όλοι συγκλίνουν στην άποψη πως είμαστε ένα μέρος του κοινού όλου, ένα κομμάτι μιας ενιαίας νοημοσύνης που μοιράστηκε για να επιτελέσει έναν ευγενή σκοπό.
Ο αγαπημένος μου παππούς, που έχω την τιμή να φέρω τον όνομα και το επίθετό του, εγκατέλειψε τα εγκόσμια πριν από 32 ολόκληρα χρόνια. Πολέμησε για την Ελλάδα ως απλός υπολοχαγός κατά τη διάρκεια της μικρασιατικής εκστρατείας, πιάστηκε αιχμάλωτος μαζί με τον στρατηγό Τρικούπη από τους Τούρκους στον Σαγγάριο ποταμό  και παρέμεινε φυλακισμένος για δυο χρόνια σε τούρκικες φυλακές. Με την έλευση των Γερμανών στην Αθήνα συνελήφθη εκ νέου και έμεινε για αρκετό καιρό στις φυλακές Αβέρωφ. Οταν αφέθηκε ελεύθερος διέφυγε με πλαστή ταυτότητα για την Κεφαλονιά και από το νησί καταγωγής του πέρασε στον Αστακό, γλιτώνοντας την τελευταία στιγμή από μπλόκο των Γερμανών που δεν αντιλήφθηκαν ότι το όνομά του και το επάγγελμα της ταυτότητάς του ήταν ψεύτικα. Τόπος προορισμού του το "λημέρι" του Ζέρβα στον οποίον παρουσιάστηκε και ζήτησε να τεθεί επικεφαλής μάχιμης μονάδας που πολεμούσε τον κατακτητή.
Πριν από λίγες μέρες "επισκέφθηκε" τον πατέρα μου στον ύπνο του. Ο τελευταίος του παραπονέθηκε ότι δεν έχουμε πια χρήματα και πως η χώρα και η οικογένειά μου περνάνε δύσκολες στιγμές. Και ο παππούς μου τον καθησύχασε λέγοντάς του "αυτά δεν έχουν σημασία, να προσέχεις τον Αρη μας"!!! Και πριν προλάβει ο πατέρας μου να τον ρωτήσει τι κάνει η γιαγιά μου, εξαφανίστηκε για αλλού.
Στη μνήμη του έγραφα τόσα χρόνια μια στήλη στην "Προφίλ". Και είμαι πλέον πεπεισμένος ότι με παρακολουθεί από εκείνον τον "άλλο" κόσμο και με προσέχει. Οχι από κάπου ψηλά και μακριά αλλά από δίπλα μου, όμως ο εγκέφαλός μας είναι κατασκευασμένος για αυτόν εδώ τον κόσμο και δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός ακόμη και αν μου χαμογελάει ένα μέτρο πιο πέρα, από διάσταση που δεν αναγνωρίζω και δεν κατανοώ. Είμαι βέβαιος ότι βρίσκεται στον παράδεισο του δρος Εμπεν Αλεξάντερ, όπως όλοι οι άνθρωποι που συνέβαλαν να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος. Και κάποτε θα τον αντικρίσω και πάλι...
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ

Μια προσωπική εξομολόγηση στην ΚΥΡΙΑ (με κεφαλαία) Χριστίνα Πατρικάκου

Το συνηθισμένο προφίλ των αυστηρά κομματικών παραπέμπει σε βαθιά συμπλεγματικά άτομα ή αργόσχολους που βρίσκουν προσωπική διέξοδο στους αποκρουστικούς χώρους των κομματικών οργανώσεων, ιδίως αυτών που μονοπώλησαν την εξουσία κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Αυτοί οι-καταπιεστικοί για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο-χώροι αποτέλεσαν το ιδανικό καταφύγιο για τους χειρότερους οπαδούς της ευνοιοκρατίας, της μετριοκρατίας και της αναξιοκρατίας. Εκεί, βαθιά μέσα στα σκοτάδια της κομματικής τύφλωσης δεν αναγνωρίζονται υψηλές αξίες, εύλογες ευαισθησίες και το αδιαμφισβήτητο ήθος, γιατί κυριαρχεί ως υπέρτατο προσόν η προσήλωση στις απεχθείς κομματικές γραμμές που χάραξαν σκουριασμένα και παλαιολιθικά μυαλά για να τις προσαρμόσουν στη δική τους εμπάθεια και ανικανότητα.
Ολους τους κανόνες επιβεβαιώνουν λαμπρές εξαιρέσεις. Και η πιο γνωστή στα μέλη της νεοδημοκρατικής κοινωνίας του Κάτω Χαλανδρίου είναι η Κυρία ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΤΡΙΚΑΚΟΥ.
Εντελώς παράταιρη σε σχέση με τις πιο πάνω γλαφυρές περιγραφές, μια ευγενική, δημιουργική, ανοιχτόκαρδη και χαμογελαστή προσωπικότητα που νομίζεις πως προσγειώθηκε στη Σοφοκλή Βενιζέλου από έναν διαφορετικό, λαμπερό, αισιόδοξο και ευλογημένο τόπο!!!
Η Χριστίνα Πατρικάκου προβληματίζεται για τις όποιες τραγικές επιλογές της διοίκησης της μεταφέρονται από απλούς πολίτες και επιχειρεί να βρει την άκρη του νήματος. Είναι ευφυέστατη και δεν πείθεται με ευκολία ότι όλος αυτός ο έντονα δυσαρεστημένος κόσμος, που μέρα με τη μέρα διευρύνεται και της παρουσιάζει τη θλιβερή εικόνα μιας πόλης σε εγκατάλειψη, μπορεί να λαθεύει ή να παρασύρεται από τον Νταβία, τον Πανταζή, την Καρατζά και τον Ρούσσο, οι οποίοι νυχθημερόν απεργάζονται συνωμοτικούς τρόπους και βυσσοδομούν με λύσσα εναντίον μιας τόσο πετυχημένης διοίκησης. Δεν είναι δυνατό θεωρεί η αγαπημένη μου Χριστίνα να υπάρχει τόσο ευκολόπιστος κόσμος που δεν αντιλαμβάνεται ότι... ζει στον παράδεισο και υπακούει σε μια ακραία αντιπολίτευση που μοναδικό σκοπό της έχει πώς θα πέσει ο Κουράσης. Της φαίνεται πιο λογικό να είναι απολύτως δικαιολογημένα τα παράπονα των εξαγριωμένων συμπολιτών μας, που δεν αρκούνται στις απλοποιημένες απαντήσεις του στυλ "φταίει η κρίση", "δεν υπάρχουν λεφτά", "ο λαός ξεσπάει σε μας γιατί υποφέρει" και όλα αυτά τα ανήκουστα επιχειρήματα που ανέξοδα βγαίνουν από τα στόματα των αιρετών οι οποίοι αντί να αφοσιωθούν στο έργο που έταξαν προεκλογικά ότι θα πραγματοποιήσουν, αναλώνουν τον χρόνο τους σε καθημερινή βάση για να πείσουν με ασύλληπτες δικαιολογίες τον κοσμάκη ότι έχουν πέσει θύματα κακόβουλης επίθεσης από μοχθηρούς παράγοντες της αντιπολίτευσης.
Αλλά, Χριστινάκι, η ερώτηση έρχεται αβίαστα στα χείλη μου: Μόνο στο Χαλάνδρι υπάρχει κρίση; Μόνο στον δήμο μας δεν υπάρχει... σάλιο; Μόνο την πόλη μας επισκέπτεται η αντιπαθής τρόικα;
Επίτρεψέ μου, λοιπόν, να σου εκθέσω μέρος των δικών μου απόψεων, στα λιγοστά πράγματα που έμαθα (όσα με άφησαν να μάθω φυσικά...) όσο καιρό άντεξα να στέκομαι δίπλα τους, απαξιωμένος από δυσαρεστημένους γείτονες, αποκομμένος από ενοχλημένους φίλους, απομονωμένος από μια κοινωνία που με κοίταζε με εχθρικό βλέμμα και απειλητική διάθεση:

1) Στο μείζον ζήτημα του καταλογισμού: Καμιά εικοσαριά άνθρωποι βρίσκονται επί ξυρού ακμής και κινδυνεύουν με φυλακίσεις, δημόσια διαπόμπευση και κατάσχεση των περιουσιών τους. Ανθρωποι στη συντριπτική τους πλειοψηφία-αν όχι όλοι-αθώοι του αίματος. Και όλα αυτά γιατί, παρά τις επανειλημμένες επισημάνσεις προς τον δήμο, υπήρχαν άνθρωποι που κατέχουν τα υψηλότερα αξιώματα που αδιαφορούσαν και διατείνονταν ότι δεν θα γίνει τίποτα. Αντί, Χριστίνα μου, να ξαμοληθούν σε νομικούς και δικηγόρους και να ψάξουν τους πραγματικούς ενόχους (επιμένω, αν υπάρχουν τέτοιοι), αυτοί γέλαγαν χαζοχαρούμενα, έστειλαν ένα ήπιο εξώδικο στην τεχνική εταιρεία που ανέλαβε το έργο των τσιγγάνων και με ειρωνεύονταν: "Χα, χα, ο Νόμπελης έχει τρομοκρατηθεί...", "Αρη, γιατί να πληρώνεις δικηγόρους, έχουμε του δήμου...", "τι έγινε τώρα, ξεχέστηκες..." (ωραία αντιμετώπιση από ανθρώπους που χειρίζονται τις τύχες μιας μεγαλούπολης). Και σκάει ο καταλογισμός, και ασκούνται ποινικές διώξεις, και πληρώνουν κερατιάτικα αιρετοί και υπάλληλοι γιατί ορισμένοι αδιαφόρησαν μέσα στην άγνοιά τους για τον επερχόμενο κίνδυνο. Δεν μου προκαλεί καμιά εντύπωση γιατί είναι οι ίδιοι που έφεραν το επίμαχο θέμα στο δημοτικό συμβούλιο και έμπλεξαν 12 ανυποψίαστους συμβούλους. Τα θέματα που έρχονται προς ψήφιση στο σώμα πρέπει να έχουν ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ. Και το συγκεκριμένο δεν είχε. Γιατί δεν ρωτάτε τον τότε διευθυντή της Τεχνικής Υπηρεσίας: Στο έφεραν το θέμα για υπογραφή ή σε αγνόησαν. Και αν στο έφεραν γιατί δεν το υπέγραψες; Τι σε έκανε να ανησυχήσεις τόσο; Εδώ, Χριστίνα μου, μιλάμε για κατεστραμμένες ζωές ανθρώπων και την προσβολή στην τιμή τους, δεν είναι αστεία αυτά. Εδώ, Χριστίνα μου, εμπλέκονται άνθρωποι σαν τον τραγικό Θανάση Κανατσούλη και την πονεμένη γυναίκα του συχωρεμένου του Παντελή. Ποιος θα απολογηθεί γι' αυτούς; Δεν τους έφθανε το τρομακτικό παιχνίδι της μοίρας; Ποιος θα τους αντικρίσει και ποιος θα απαντήσει στα αγωνιώδη ερωτήματά τους;
Επομένως, έκανε καλά και "χέστηκε" ο Νόμπελης ή είχαν δίκιο αυτοί που γελούσαν; Εσένα ποια είναι η γνώμη σου;

2) Λένε μερικοί (όλοι τούς γνωρίζουν σ' αυτή την πόλη): Είναι αχάριστος ο Νόμπελης, τόσο αγώνα έκανε ο Κουράσης για να εκλεγεί, προσχώρησε στον Θωμά, ο τελευταίος τού δίνει 2000 ευρώ και άλλες αρλούμπες. Πάμε στο "αχάριστος". Ο δήμαρχος πρότεινε από τον Οκτώβριο κιόλας τη θέση του προέδρου στον φίλο μου Κώστα Ζανιδάκη. Αν δεν είχε υπόψη του να υπάρχουν δύο πρόεδροι ταυτόχρονα (πανελλαδική πρωτοτυπία!) και αν δεν αρνιόταν ο Κωστής, ποτέ δεν θα με έβλεπες σ' αυτή τη θέση. Αρα ήμουν η δεύτερη επιλογή του, όταν μάλιστα η πρώτη ήταν ένας άνθρωπος με τελείως άλλα χαρακτηριστικά. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι δεν είχε στο μυαλό του σχεδιάσει πώς ήθελε να είναι αυτός ο πρόεδρος που υποτίθεται ότι θα τον οδηγούσε στις εκλογές. Και τέλος πάντων, έγινα πρόεδρος. Μου καταλογίζουν (πάλι αυτή η λέξη...) ότι δεν σεβάστηκα τον αγώνα του. Ποιον ακριβώς, όμως, αγώνα του; Γιατί οι ίδιοι άνθρωποι σε άλλες συζητήσεις υποστηρίζουν πως ο Ανδριανάκης και ο Λαδόπουλος είναι θέμα χρόνου να φύγουν. Επομένως είχαν δρομολογήσει την αντίδρασή τους και ο δήμαρχος δεν υπερασπίστηκε εμένα αλλά την επιλογή του και κατ' επέκταση την ανάγκη να μην διασπαστεί η διοίκηση. Γιατί πιστεύει κανένας ότι σε άλλη πρόταση ο Ανδριανάκης θα ψήφιζε δαγκωτό; Μα ο ίδιος ισχυριζόταν ότι δεν έχει προσωπικό πρόβλημα μαζί μου. Αρα, Χριστίνα μου, οι αντιδράσεις αυτές ήταν προαποφασισμένες και, για μένα, επειδή ασκούμε πολιτική ο καθένας πράττει ό,τι θεωρεί θεμιτό και κρίνεται από τον λαό. Και για να λήξει αυτή η ανοησία με τον Θωμά, τον άνθρωπο τον συνάντησα μια φορά, επίτηδες δίπλα στην τοπική γιατί δεν είχα να κρύψω τίποτα και μου ανέπτυξε τις απόψεις του. Δεν υπήρχαν μυστικά μέρη να πάμε; Και όταν γίνει ποινικό αδίκημα η κουβέντα με υποψήφιο δήμαρχο να μου το πείτε να φυλάγομαι.
Εν κατακλείδι, Χριστίνα μου, έγραψα όλα τα παραπάνω γιατί σε εκτιμώ απεριόριστα, όπως άλλωστε και τον Δημητράκη που μου έστειλε το ωραιότερο μήνυμα όταν παραιτήθηκα. Πριν από έναν χρόνο αν τους ρωτούσες θα σου έλεγαν ότι φταίει ο Νταβίας για την απαξίωση της διοίκησης. Τώρα θα σου λένε πως φταίω εγώ. Και όταν στις 18 Μαϊου θα συντριβούν θα σου πουν-γιατί πραγματικά το πιστεύουν-ότι οι Χαλανδραίοι δεν εκτίμησαν το έργο τους. Και εδώ φθάνουμε στην τελευταία ερώτηση του εκατομμυρίου: Εχουν προηγούμενα οι συμπολίτες μας μαζί τους και τους το φυλάνε μανιάτικο; Ή μήπως δεν υπάρχει κανένα έργο να εκτιμήσουν. Και για ποιον ακριβώς λόγο εκτιμούν τον Ιωακειμίδη στου Ρέντη, τον Δανιηλίδη στις Συκεές, τον Ζενέτο στο Ιλιον, τον Στεργίου στην Πεντέλη, τον Χατζηδάκη στο Π. Φάληρο; Τελικά εγώ είμαι αχάριστος ή όλοι οι Χαλανδραίοι;
Μια συμβουλή από έναν πραγματικό φίλο: Μην κάνεις την τύχη σου κοινή με όλους αυτούς. Εσύ η καλόκαρδη και γλυκιά Χριστίνα δεν αξίζει να πάρεις πίκρες για τις οποίες ευθύνονται στο ακέραιο άλλοι. Κοίταξε τους στενούς-μη αιρετούς-συνεργάτες τους στα μάτια και ρώτησέ τους ευθέως: Είναι ικανοποιημένοι απ' αυτή την κατάσταση; Και θα καταλάβεις. (Στις κομματικές εκλογές έχω χρέος να σε υποστηρίξω με χίλια. Δεν υπάρχει καλύτερο και συμπαθέστερο πρόσωπο για τη θέση αυτή. Θα κάνω αγώνα μεγάλο. Σε τιμώ για το ήθος σου, τις ικανότητές σου, το καλοκάγαθο χαμόγελό σου. Ολη η οικογένεια Νόμπελη είναι στο πλευρό σου. Δεν τα βρήκα με τον Θωμά και τον κάθε Θωμά. Με τη συνείδησή μου τα βρήκα και είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος. Δεν περιμένω τίποτα απ' αυτούς, δεν ελπίζω σε τίποτα απ' αυτούς, ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ. Να μου φιλήσεις το αξιολάτρευτο Ντορινάκι!)
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ
 

Οι μέρες της αφθονίας σου, Τζορτζ Μπους, είναι μετρημένες...

Ποιος θα κάνει αύριο τον εκφωνητή στην παρέλαση, Τζορτζ;
Ποιος θα σου στείλει πάλι συγχαρητήρια μέιλ και φαξ;
Μήπως ο ίδιος που μίλησε στη ρεματιά και... εντυπωσιάστηκαν όλοι;
Τον είχες τον κονφερανσιέ δίπλα σου, Τζορτζ, ή μάλλον από κάτω σου. Και του έλεγες να μην ξαναγράψει, τον ρώταγες αν... ξεχέστηκε (!), του έκανες έλεγχο πότε έρχεται και πότε φεύγει, τον αποκοίμιζες στο θέμα του καταλογισμού και χασκογέλαγες με την αγωνία αιρετών και υπαλλήλων. Τώρα που μπλέχτηκες κι εσύ, Τζορτζ, δεν σε βλέπω να γελάς. Πήγαινε να κάνεις παρέα στην... Τροία με τον Κούλη μαζί. Συνονόματοι δεν είστε;
Υ.Γ.: Οι βόμβες του Νόμπελη, Τζορτζ, πάντα σκάνε. Το φιτίλι κονταίνει και οι μέρες της αφθονίας σου είναι μετρημένες. 202 ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ...

(Καν)ένας φίλος ήρθε απόψε απ' τα παλιά...

Η ώρα είναι 12.10 π.μ. Νιώθω μοναξιά σ' αυτό το υπόγειο που είναι κρεβατοκάμαρα, κουζίνα, μπάνιο και... έδρα επιχείρησης. Δεν στεναχωριέμαι. Ηταν επιλογή μου. Γιατί μονάχα ηλίθιος θα πίστευε ότι από αυτούς τους αλλόκοτους "φίλους" που είχα μαζέψει γύρω μου θα φρόντιζε κανείς για το αντίθετο. Και μπορεί να έχω αναρίθμητα ελαττώματα αλλά ηλίθιος δεν υπήρξα ποτέ.
Διαβάστε, λοιπόν, ποιους είχα δίπλα μου και θα καταλάβετε γιατί βρίσκομαι στο κλειστοφοβικό υπόγειο:
Εσύ με το ποδήλατο που αυτοθαυμάζεσαι και διηγείσαι απίθανες ιστορίες για... αόρατες γκόμενες που σε περιτριγυρίζουν και τις οποίες ποτέ κανένας μας δεν είδε, τι προσέφερες ποτέ και σε ποιον; Παθαίνεις κρίσεις πανικού όταν συναντάς εξυπνότερους από σένα. Και σχολιάζεις και το φιλόδοξο εγχείρημά μου πριν το δεις. Αλλά κατά βάθος γνωρίζεις ότι εσύ και η θλιβερή παρέα σου σύντομα θα αποτελέσετε ένα παρελθόν που δεν θα νοσταλγήσει κανείς-να είσαι βέβαιος. Λίγες μέρες υπομονή...

Εσύ είσαι ιδιοφυία. Δεν είσαι παλιάνθρωπος ούτε κλέφτης. Απλώς είσαι "της ήσσονος προσπάθειας" που έλεγε και κάποιος. Κι αν αυτό είναι προσωπικό σου πρόβλημα, το να τζογάρεις με τα λεφτά των αδελφικών σου φίλων συνιστά έναν απαράδεκτο ωχαδερφισμό και μια άνευ προηγουμένου επιπολαιότητα που τιμωρείται. Οχι πάντοτε από τη δικαιοσύνη, αλλά με ισόβιο αποκλεισμό. Πρόσφατα ενημερώθηκα πως βρήκες ταίρι. Δεν θέλω να γίνω μάντης κακών αλλά, ρε φίλε, πόσο θα σε αντέξει;

Εσύ είσαι αμπελοφιλόσοφος. Δεν με πειράζει. Αλλο με ενοχλεί εμένα: Οτι μέσα στην προφανή ανικανότητά σου να πετύχεις οτιδήποτε ανέπτυξες μικροπρέπειες, ζήλεια και κακίες. Γι' αυτό υπονόμευες κάθε μου προσπάθεια. Γι' αυτό δεν με καλούσες ποτέ σπίτι σου-οι συγκρίσεις, φίλε μου, το ξέρω πως είναι καταλυτικές. Αν ήσουν ακοινώνητος θα το καταλάβαινα. Αλλά τώρα πια διαπιστώνεις πως ο ρόλος της... παρηγορήτρας είναι άχρηστος σε ανθρώπους που ανεβαίνουν. Λυπάμαι που δεν θα είσαι δίπλα να το δεις. Ομως μάλλον θα σκύλιαζες. Μην φοβάσαι. δεν θα χαθείς. Φρόντισαν άλλοι που δούλεψαν μια ζωή για να κάθεσαι...

Εσύ με το ελληνικό και αγγλικό μικρό όνομα είσαι πραγματικά ακατανόητος. Εξαφανίστηκες ξαφνικά. Είσαι κομματικός μέχρι τα μπούνια αλλά αποκλείεται να έχεις τέτοιο μένος για μια παραίτηση. Από τον χώρο που ολημερίς κατηγορείς. Επομένως; Στέλνεις ένα ανόητο μήνυμα στο facebook, εμπλέκεις φίλους πρώην συναδέλφους και δεν απαντάς να δώσεις εξηγήσεις. Μήπως τελικά είχε δίκιο ο νάρκισσος της πρώτης παραγράφου;

Εσύ έφυγες νωρίς. Αλλά άνθρωπος που δεν παίρνει να ζητήσει μια συγνώμη για την άθλια συμπεριφορά του μένει μόνος με τον εγωισμό του για μια ντουζίνα χρόνια. Αλλά και 112 να περάσουν πάλι δεν πρόκεται να σε πάρω τηλέφωνο. Πείσμα στο πείσμα, φιλαράκο μου...

Εσένα σε άφησα, Κούλη, για το τέλος. Σε μια ανίερη συμμαχία με την πρώην (την έβαλες να με πάρει και τηλέφωνο για την ανάρτηση με την Τροία, έτσι; Δεν τρώω κουτόχορτο, my friend). Ανθρωπος που κάνει χαλάστρες λέγεται "φίλος"; Αναρωτιόμουν αν το έκανες για να έχεις παρέα στη μιζέρια ή για προσωπικό όφελος. Τείνω να πιστέψω και για τα δύο. Αλλά, αν δεν θυμάσαι, στην Τροία δεν νίκησαν οι Τρώες αλλά οι Ελληνες. Και ξέρεις μέσα σου αν είμαι πολυμήχανος. Υ.Γ.: Μην κάνεις καν τον κόπο να χαιρετήσεις τον πατέρα μου στην παρέλαση. Η οικογένεια Νόμπελη είναι τόσο δεμένη που δεν σου εγγυώμαι τίποτα. Α, και άσε τους Μάνους και τους αντιδημάρχους και αποκατάστησε τη μαλακία που έκανες αν θέλεις να ξαναμιλήσουμε. Ολο και κάποιον τρόπο θα βρεις...

Μπούχτισα από φίλους-ευεργέτες. Τελικά ένας άνθρωπος που προέρχεται από διαφορετικό κόσμο και γνώρισες στην Αφροδίτη, μια γνωριμία ενός μηνός σίγουρα είναι καλύτερος από τους παραπάνω. Και ένας διαδικτυακός φίλος που δεν έχω συναντήσει ποτέ και με έχει καταπλήξει με την πνευματική του καλλιέργεια και τις βαθιές του γνώσεις μπορεί να εξελιχθεί στον κολλητό που ποτέ δεν είχα.
Ναι, για σας το λέω ΚΩΣΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΕ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΗ ΖΑΧΟ. ΣΑΣ ΕΚΤΙΜΩ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΑ. ΦΟΡΑΤΕ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ, ΡΕ!!! Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι αυτό σήμερα;
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ

Ελάτε να πιάσουμε τον Μάη...

Ακαιρος ο τίτλος. Οπωσδήποτε. Αλλά πόσο νομίζετε ότι έμεινε μέχρι τις εκλογές; Ακριβώς επτά (7) μήνες. Επειδή σήμερα έχω οίστρο, λέω να σας αποκαλύψω μερικά πράγματα. Το περίεργο είναι ότι δεν διαθέτω τις απαραίτητες πηγές. Ομως, ύστερα από 19 χρόνια ενασχόλησης με τα κοινά κάτι... σκαμπάζω κι εγώ. Το κείμενο αυτό θα είναι η αφορμή να αποκτήσω κι άλλους εχθρούς. Αλλά η αλήθεια είναι πικρή και ένας από τους λόγους που έφυγα ήταν για να μπορώ να διατυπώνω τη γνώμη μου με παρρησία. Διαβάστε και ανατρέξτε σ' αυτό το κείμενο στις 18 του Μάη. Θα με θυμηθείτε όσοι θυμώσετε τώρα...
Δηλωμένες υποψηφιότητες είναι μέχρι στιγμής του νυν δημάρχου (το ανακοίνωσε), του... εργοδότη μου Γιώργου Θωμά, ο οποίος το διατρανώνει παντού και οργώνει το Χαλάνδρι, της Λούλας, του συνδυασμού του Αγγελου, που έχει σαφές πρόγραμμα αλλά ψάχνεται για επικεφαλής, του Στάθη που έχει αρχίσει τα τηλέφωνα και του Νίκου Πανταζή που επίσης δεν το κρύβει. Το τοπίο για κάποιον πεπειραμένο στα δημοτικά του Χαλανδρίου μόνο θολό δεν είναι και ας δείχνει τέτοιο. Αυτά είναι τα δεδομένα-λίγο πολύ γνωστά. Υπάρχουν τρεις σοβαροί αστάθμητοι παράγοντες: Τι θα πράξει ο παλιός στην πιάτσα Παττακός, τι θα γίνει με τη φαγωμάρα στον ΣΥΡΙΖΑ και αν θα βρεθεί υποψηφιότητα έκπληξη.
Ο Γιώργος Κουράσης θεωρεί ότι θα υποστηριχθεί στον δεύτερο γύρο από μετριοπαθείς Χαλανδραίους με όπλο του το συμπαθές και έντιμο προφίλ του. Πιστεύει επίσης πως τελικά οι... μνηστήρες της παράταξης θα κάνουν πίσω και θα ξαναμπούν στο μαντρί, ο Βάσιος έχει δημιουργήσει με την υπόθεση του έργου των τσιγγάνων αντιπάθειες και επομένως δεν του κάνει ζημιά εκτός, ενώ εμένα με τοποθετεί στην ίδια μοίρα με τον Βάσιο αφήνοντας τους δικούς του να λένε πως είμαι φίλος του. Ακόμη νιώθει ασφάλεια βρίσκοντας απέναντί του φωνές που ο μέσος πολίτης μπορεί να θεωρεί ακραίες, όπως του ΚΚΕ και της "Αντίστασης", δεν φοβάται τον Θωμά ποντάροντας στη μικρή αναγνωρισιμότητά του και στην περιορισμένη απήχηση ενός πρώην στελέχους του απαξιωμένου στην κοινωνία ΠΑΣΟΚ και κάνει ανοίγματα στον Παττακό θέτοντας εμμέσως το δίλημμα μετριοπάθεια και λογικές αντιλήψεις στην περίοδο της κρίσης ή ανέφικτα προγράμματα και υποσχέσεις δίχως αντίκρισμα. Πού λαθεύει ο δήμαρχος της πόλης μας; Σχεδόν σε όλα! Αυτοί που του δημιουργούν προβλήματα, οι επονομαζόμενοι και "ζαφειροπουλικοί" δεν έχουν δυο επιλογές, μαζί του ή απέναντί του αλλά και μια τρίτη: υποστήριξη άλλου προσώπου. Ηδη ο Μύρωνας Ανδριανάκης δηλώνει πως δεν θα είναι εκ νέου υποψήφιος σύμβουλος ενώ ο Γιάννης Λαδόπουλος είναι πιθανό να κατέβει αλλά περισσότερο παρασυρμένος από έναν υπερβολικό ενθουσιασμό που οφείλεται στην ανταπόκριση σε ορισμένους δημοτικούς συμβούλους της διοίκησης και στην αποδοχή του από μερίδα Χαλανδραίων που του έχουν υποχρέωση, κρυφοκοιτώντας και προς την πλευρά του Ζαφειρόπουλου αλλά και του ΠΑΣΟΚ. Ο τωρινός δήμαρχος δεν λαμβάνει σοβαρά υπόψη του την τεράστια δυσαρέσκεια του κόσμου απέναντι στην κυβέρνηση και φυσικά στη Νέα Δημοκρατία, με την οποία είναι ταυτισμένος. Υπάρχει επίσης φανερή πολιτική κόπωση από τρεις θητείες νεοδημοκρατών δημάρχων αλλά και διόγκωση της απαξίωσής του στις γειτονιές της πόλης μας, με πολλούς να μην τον έχουν δει ποτέ μετά την εκλογή του και την επιμονή του να μην βγαίνει από τους τέσσερις τοίχους του γραφείου του παρά τις συνεχείς παραινέσεις των στενών συνεργατών του. Ακόμη, ο προγραμματισμός του βασίζεται στη σίγουρη, και ελαφρώς υπερφίαλη, άποψη ότι θα βρίσκεται όπως και να έχει στον δεύτερο γύρο. Για μένα υποτιμάει τη δύναμη του Παναγιώτη Βάσιου με προσωπικές ψήφους στο Ανω Χαλάνδρι και πιο ψηλά και για το άτομό μου δεν επιθυμώ να εκφέρω γνώμη. Επίσης, οι απώλειες, ίσως και λόγω των δεδομένων στην τοπική αυτοδιοίκηση, συμβούλων με όνομα που δεν θα συμμετέχουν στην αναμέτρηση δεν είναι αμελητέα ποσότητα. Αν ο Στάθης βγει υπέρ του πιο ανοιχτά χάνει αυτομάτως όσους επηρεάζει ο Ζαφειρόπουλος, ενώ δεν έχει σιγουρέψει την υποστήριξη Παττακού. Για μένα η τελευταία θα υπάρξει μόνο και εφόσον τη δεύτερη Κυριακή συμμετέχουν Κουράσης και Καρατζά. Η επικεφαλής της "Λαϊκής Συσπείρωσης" δεν συμπαθεί τον ΣΥΡΙΖΑ και φροντίζει να το δείχνει, όμως οι αριστεροί ψηφοφόροι στο δίλημμα Κουράσης ή Καρατζά θα προτιμήσουν τη δεύτερη, τιμωρώντας και τη φιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης.
Η εκτίμησή μου για τη διοίκηση τη φέρνει πολύ μακριά από το 35,69% του 2010 και μάλιστα αρκετά κάτω από το 30% ίσως και από το 25%, για τους λόγους που προανέφερα. Η πιθανή μάχη με την εκπρόσωπο του ΚΚΕ στον δεύτερο γύρο θα φέρει δήμαρχο γυναίκα για πρώτη φορά στο Χαλάνδρι!
Ο κ. Ανδρεόπουλος αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα. Ενδοπαραταξιακό γιατί δυο συνεχείς αποτυχίες δεν είναι λίγες αλλά και χωρίς να έχει μεταβληθεί η άποψη του Νίκου Πανταζή και του Κώστα Παττακού για το άτομό του. Ασφαλώς δεν μπορεί να περιμένει τίποτα από το ΚΚΕ και την "Αντίσταση" αλλά, φυσικά, ούτε από τον Γιώργο Θωμά και τον Αγγελο Νταβία. Ο Ζαφειρόπουλος θα βρίσκεται σταθερά απέναντί του και θα επιχειρήσει να αποτρέψει την εκλογή του με κάθε τρόπο. Υπερβολικά φιλόδοξο το εγχείρημα του Στάθη να εισέλθει στον δεύτερο γύρο αλλά ακόμα κι έτσι ο όποιος αντίπαλός του εκεί θα τον κερδίσει.
Ο Νίκος Πανταζής θα δει τα ποσοστά του να ανεβαίνουν. Το επίθετο "ανεξάρτητος" θα μετρήσει όπως και η δεδομένα αυξημένη αναγνωρισιμότητά του. Δύσκολα όμως θα κάνει το άλμα στο διψήφιο και αποκλείω προσωπικά τον δεύτερο γύρο. Θα κρίνει όμως πιθανότατα τις εκλογές.
Ο Αγγελος Νταβίας όπως δηλώνουν όσοι τον γνωρίζουν "χύνει την καρδάρα με το γάλα" με τον ευέξαπτο χαρακτήρα του. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να αλλάξει, αλλά αυτό έχει συνέπεια την ανασφάλεια όσων λοξοκοιτούν προς το μέρος του. Χωρίς αρχηγό η κίνησή του δεν μπορεί να κριθεί αλλά θα παίξει σημαντικό ρόλο το αν θα συμπλεύσει με τον Παττακό και αν θα βοηθήσει τον Γιώργο Θωμά. Πάντως Κουράσης και Ανδρεόπουλος δεν μπορούν να αντλήσουν ούτε ψήφο από αυτή τη δεξαμενή και σε περίπτωση που βρεθούν απέναντι στον Θωμά ή στη Λούλα, πρέπει να περιμένουν ιδιαίτερα εχθρική αντιμετώπιση. Υπάρχει και το σενάριο με επικεφαλής τον Κώστα Μανιάτη σε έναν ετερόκλητο συνδυασμό της κεντροαριστεράς και των μετριοπαθών του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αγγελος, πιστεύω θα στηρίξει ανεπιφύλακτα αυτό το σενάριο, το οποίο θα εξαφανίσει τις όποιες βλέψεις του Γιώργου Θωμά για δημαρχία, αφού τότε δεν αποκλείεται και η σύμπραξη του Κώστα Παττακού σε αυτή την ιδιόμορφη συνεργασία που μπορεί, υπό προϋποθέσεις να προσελκύσει και ψήφους από την τοπική ΔΗΜΑΡ.
Η περίπτωση Παττακού παρουσιάζει μια μοναδική για την επερχόμενη αναμέτρηση ιδιομορφία: Δεν είναι ξεκάθαρο καθόλου αν αυτός και τα στελέχη του θα επιλέξουν τον δρόμο της συναινετικής αντιμετώπισης του Κουράση ή θα βρεθούν στο αντίπαλο στρατόπεδο, υποστηρίζοντας την κίνηση του Νταβία ή τον Γιώργο Θωμά. Εχω την αίσθηση ότι περιμένουν καρτερικά τη διαμόρφωση του πολιτικού τοπίου.
Η "Αντίσταση" θα ανεβάσει τα ποσοστά της σε κάθε περίπτωση. Οι έντονες κοινωνικές δράσεις και η συνεχής παρουσία της σε κάθε αντικυβερνητική δραστηριότητα της δίνουν πόντους-όχι όμως αρκετούς για να μπει στον δεύτερο γύρο αλλά τόσους για να γείρει την πλάστιγγα στο εκλογικό αποτέλεσμα, έστω και με την αποχή της τη δεύτερη Κυριακή. Βεβαίως όλα αυτά θα ανατραπούν άμεσα αν υπάρξει ισχυρή υποψηφιότητα του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και όνομα που δεν έχει ακουστεί ποτέ μέχρι τώρα. Τότε ο Σίμος Ρούσσος που δεν θα συμπλεύσει σε καμιά περίπτωση με τον Θωμά ή τον Νταβία θα υποστηρίξει αυτή την προοπτική, όχι όμως και ολόκληρη η "Αντίσταση", με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την εξωκοινοβουλευτική αριστερά να μην συμμετέχουν.
Αφησα για το τέλος τη Λούλα Καρατζά. Πολλοί την υποτιμούν επηρεασμένοι από τα απογοητευτικά ποσοστά στις βουλευτικές εκλογές του ΚΚΕ και τη σταθερή ένταξή της στον συγκεκριμένο χώρο. Οσοι απαξιώνουν τη Λούλα θα βρεθούν προ μεγάλης εκπλήξεως το βράδυ των εκλογών. Η ισχυρή προσωπικότητά της δημιουργεί αρκετές αντιπάθειες αλλά σε ανθυποψηφίους της και όχι στον απλό κόσμο. Προσωπικά νομίζω ότι επειδή ο πήχης εισόδου στον δεύτερο γύρο θα είναι αισθητά χαμηλότερος από το 2010, η εκπρόσωπος του ΚΚΕ θα είναι ένα από τα δύο ονόματα των επαναληπτικών εκλογών. Θα υποστηριχθεί από απογοητευμένους δεξιούς, αριστερούς όλων των τάσεων, ακόμη και ανθρώπους που δεν έχουν σχέση με αυτόν τον χώρο. Με αντίπαλο τον Κουράση παίρνει τις εκλογές, με τον Θωμά προβλέπεται ντέρμπι, ενώ θα παρουσίαζε ξεχωριστό-και πανελλαδικό-ενδιαφέρον μια αναμέτρησή της με "βαρύ" στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Εις βάρος της οι κάκιστες σχέσεις με τον Παττακό και τον Ανδρεόπουλο, αλλά πώς θα αποτυπωθούν αυτές στο εκλογικό σώμα είναι ένας από τους γρίφους των εκλογών.
Συμπερασματικά, το ρευστό τοπίο θα αρχίσει να διαμορφώνεται όταν κατασταλάξουν οι αστάθμητοι παράγοντες που ανέφερα στην αρχή της ανάρτησης. Θυμίζω: Στάση Παττακού, αναπάντεχη υποψηφιότητα, ξεκαθάρισμα στον ΣΥΡΙΖΑ και τότε θα πούμε πολλά περισσότερα.
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ

Επιστροφή στο μέλλον...

Ποτέ σου δεν με συμπάθησες.
Ποτέ μου δεν σε συμπάθησα.
Γι' αυτό στον τίτλο δεν γράφω "στον φίλο μου Γ."
Τη φιλία μου δεν την κέρδισες. Ομως δεν το επεδίωξες ποτέ. Οπως άλλωστε κι εγώ. Κατόρθωσες κάτι πολύ καλύτερο: Να σε σέβομαι και να σε εκτιμώ. Κι εσύ νιώθεις το ίδιο. Αλλά δεν με κατατάσσεις στους φίλους σου. Γιατί οι άνθρωποι που βρίσκονται στον κύκλο σου επιβάλλεται να είναι πρώτα απ' όλα πιστοί. Οχι ότι είμαι αγνώμων. Το γνωρίζεις, πιστεύω. Αλλά δεν σου είμαι πιστός όπως το εννοείς εσύ: Δηλαδή να πάω κόντρα στις ιδέες μου για πάρτη σου. Με δοκίμασες, το διαπίστωσες, με διέγραψες από τους ανθρώπους που εμπιστεύεσαι. Με θεωρείς ισάξιό σου (τουλάχιστον). Για τον λόγο αυτό είπες να μου κάνεις ένα αναπάντεχο δώρο: Κάτι που θα στο χρωστούσα μια ζωή και κανείς δεν πίστευε ότι μπορεί να γίνει. Αλλά εσύ, αδερφέ μου, δεν παίζεσαι με τίποτα. Εχεις δρομολογήσει τους πανέξυπνους ελιγμούς σου και δεν ανησυχείς. Αντιθέτως, καθησυχάζεις και τους υπόλοιπους που αγωνιούν. Οταν έμαθες τι ετοιμάζω-γιατί κι αυτό το έπιασες αμέσως-κατανόησες πλήρως το μέγεθος του εγχειρήματος. Παλιά σου τέχνη κόσκινο... Δεν δεχόσουν να μη σε στηρίζει μια τέτοια προχωρημένη κατάσταση. Και ένας μονάχα τρόπος υπήρχε για να με πάρεις με το μέρος σου. Να κατευνάσεις τον (δικαιολογημένο) θυμό μου για την επώδυνη περιπέτειά μου. Κι έβαλες τα μεγάλα... μέσα. Αυτά που, σε αντίθεση με ό,τι υποστήριζε ο θείος Καραμανλής, δεν λέγονται και δεν γίνονται ταυτοχρόνως. Και φυσικά δεν γράφονται...
Στην αρχή ομολογώ ότι δεν το κατάλαβα. Οταν όμως διαπίστωσα πως δεν σε ενδιέφερε αυτό το απίθανο που (μου) συνέβη, μπήκα στο νόημα. Και το επιβεβαίωσα με την (τηλεφωνική) επιμονή τριών ανθρώπων. Τους γνωρίζεις, φαντάζομαι...
Ο πρώτος δεν διαθέτει πολύ μυαλό αλλά είναι απολύτως πιστός και άνθρωπος ειδικών αποστολών. Οταν το 2010 θέλησα μια χάρη το είπα σε εκείνον για να στο μεταφέρει σε χρόνο μηδέν. Δεν έπεσα έξω, αντιλήφθηκες τον πρόδηλο εκνευρισμό μου και εν μια νυκτί άλλαξες γνώμη και, ζυγίζοντας τα πράγματα, διαφοροποίησες τον σχεδιασμό σου, προτιμώντας να δυσαρεστήσεις κάποια άλλη.
Ο δεύτερος δικός σου άνθρωπος είναι γυναίκα. Τρομακτικό μυαλό και (μεταξύ μας τώρα) η επιλογή σου τον Μάιο. Δεν το κάνεις από εκδικητικότητα. Δεν λειτουργείς έτσι εσύ. Κοιτάς μακροπρόθεσμα το μέλλον σου και ανησυχείς ότι με τους ανίκανους που έχεις μπλέξει θα τα κάνουν μαντάρα. Ως πανέξυπνος και γεννημένος για πολιτικός δεν θα ρισκάρεις. Γι' αυτό δημιουργείς κάποια μικροφασαρία και τους μπερδεύεις όλους: Για να δουν το δέντρο και να χάσουν το δάσος... Η γυναίκα που αναφέρομαι προσπαθεί να με πετύχει. Γιατί, όσο κι αν με εμπιστεύεσαι, είσαι τόσο διορατικός που θεωρείς ότι αν προσπαθήσω οι ελπίδες είναι με το μέρος μου. Δεν χάνω εύκολα εγώ, κάτι που σαφώς το γνωρίζεις. Αυτοί που τους χρεώνουν σε σένα όμως δεν είναι τόσο συμπαθείς και αποκλείεται να τα καταφέρουν. Κι αυτό όμως το ξέρεις. Ετσι, στέλνεις τη γυναίκα, που σημειωτέον διαβάζει το μυαλό μου και ξέρει άριστα τις επιθυμίες και τις ανάγκες μου. Πρέπει να με έχει από κοντά γιατί πάνω στα νεύρα μου, ως γνήσιος Κεφαλονίτης, ενδέχεται να κάνω καμιά τρέλα και να πάρω την καθοριστική απόφαση. Γιατί είμαι βέβαιος, Γ., ότι δεν έχεις την παραμικρή αμφιβολία ότι ο μόνος που θα με σταματήσει τότε είναι μονάχα ο εαυτός μου. Δεν το θέλεις αυτό και με το κοφτερό σου μυαλό θα επιχειρήσεις να το εμποδίσεις.
Ο τρίτος άνθρωπός σου δεν είναι απόλυτα ελεγχόμενος. Αλλά διαθέτει, εκτός από εφευρετικό μυαλό, και κάτι ακόμα σημαντικότερο: είναι πληγωμένος και έχει κίνητρο. Σε αυτόν ποντάρεις πολλά. Το απέδειξες όταν έγραψα κάτι εναντίον του με ολομέτωπη (ηλεκτρονική) επίθεση. Τότε σκέφτηκες να με χτυπήσεις. Φυσικά, ποτέ δεν θα προέτρεπες κάποιον να γράψει κάτι μηνύσιμο. Αλλά αυτές είναι οι... παράπλευρες απώλειες. Τους είχες προειδοποιήσει, όμως η Μ. είχε τον ασυμμάζευτο. Ελπίζεις, ίσως με ένα δωράκι ακόμη, ότι τελικά θα με εξευμενίσεις και θα βάλω τον εγωισμό μου στο αρχείο (μαζί με τα νομικά μέτρα).
Τώρα ταξιδεύω σε μια ειδυλλιακή εικόνα: Στο σπίτι σου με τη γλυκιά και αγαπημένη σου γυναικούλα και τα χαριτωμένα παιδάκια σου. Δεν σε ζηλεύω γιατί αναγνωρίζω τα λάθη μου. Μπορεί σήμερα να καθόμουν κι εγώ με τα δικά μου στον καναπέ δίπλα σου. Αλλά, να ξέρεις, σύντομα θα γίνει κι αυτό. Θα τη λένε Σ. αυτή που θα σου γνωρίσω (γιατί ο Τοξι-κούλης θα απουσιάζει την κρίσιμη στιγμή και χαλάστρα δεν θα γίνει) και ίσως τότε εκτός από πολιτικό σου παιδί, ποιος ξέρει, μπορεί επιτέλους να γίνουμε και φίλοι.
Μέχρι εκείνη την ώρα εγώ θα συνεχίσω να γράφω αφήνοντας υπονοούμενα για σένα όταν με στεναχωρείς (ψυχοπαθής κ.λπ.) κι εσύ θα εξακολουθήσεις τη στενή επιτήρηση για να διαγνώσεις τις προθέσεις μου. Δεν θα με πάρεις τηλέφωνο-αυτό είναι σίγουρο. Θα διαβάσεις το κείμενο, θα γελάσεις με εκείνο το σαρδόνιο χαμόγελο (που σε ασχημαίνει-η Νέλλη το είχε σωστά επισημάνει) και θα παραδεχθείς για άλλη μια φορά ότι κάνουμε μια άτυπη κόντρα... νοημοσύνης. Θα μου στέλνεις μηνύματα δυσαρέσκειας, μιλώντας μπροστά σε δικούς μου ανθρώπους (όχι τυχαία), και κάπως έτσι θα φθάσουν οι γιορτές.
Επειδή πραγματικά σε σέβομαι και σε εκτιμώ απεριόριστα, δεν θα σε αφήσω σε αγωνία: Πραγματικά το ζυγίζω αυτό που έχεις στο μυαλό σου. Πραγματικά δεν έχω αποφασίσει. Πραγματικά βρίσκομαι στο 50-50. Υπάρχει όμως και μια δουλειά που πρέπει να γίνει. Αυτό με απασχολεί περισσότερο. Ποτέ μου δεν υπολόγισα τα χρήματα κι αυτά λες και με εκδικήθηκαν! Γι' αυτό χαρά και εργασία. Οταν οι άλλοι θα αποστομωθούν με το αποτέλεσμα, εσύ δεν θα νιώσεις τίποτα: Δεν περιμένεις τίποτε λιγότερο από μένα. ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ. ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΧΑΡΙΣΤΟΣ. Είχες δεν είχες πάλι τα κατάφερες. Εμείς μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε...
ΑΝΤΙΟ...
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ
Υ.Γ.: Αγαπητοί αναγνώστες, συγνώμη για το ακαταλαβίστικο του κειμένου. Δεν γράφτηκε όμως για σας, αλλά για έναν μελλοντικό φίλο που έρχεται από τα παλιά...

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΡΑ!!!

Αφού ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου της διοίκησης για τα τόσο συγκινητικά λόγια αποχαιρετισμού μου στο προηγούμενο δημοτικό συμβούλιο, να ενημερώσω ότι χθες παρέλαβα ένα... ραβασάκι από τη ΔΟΥ Χαλανδρίου στο οποίο αναφέρεται ότι με έχουν χρεώσει με το... ασήμαντο ποσό των 337.750 ευρώ!!! Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι πρόκειται για πραγματική ατυχία να κυκλοφορώ με 337.500 ευρώ στην τσέπη και να μου λείπουν μόλις 250 ευρώ για να καθαρίσω. Αλλά θα δανειστώ και θα τη βρω την άκρη...
Η εφορία με καλεί να ξοφλήσω το ποσό σε μια (1) δόση στις 30 Σεπτεμβρίου. Το χαρτί απεστάλη στις 23 Σεπτεμβρίου και ήρθε στο σπίτι μου στις 15 Οκτωβρίου. Οπότε μέχρι να εφευρεθεί η μηχανή που τρέχει στον χρόνο, είμαι και επισήμως... μπαταχτσής! Φυσικά το γεγονός ότι έχω κερδίσει δικαστήριο και έχω βγάλει προσωρινή διαταγή να σταματήσει η διαδικασία ουδόλως φαίνεται να απασχολεί τους εγκέφαλους που μου απέστειλαν την ταμειακή διαβεβαίωση χρέους.
Για όσους δεν γνωρίζουν το ιστορικό, πριν από 7 χρόνια (τώρα τελευταία δηλαδή...) ψήφισα ένα θέμα που αφορούσε αποδοχή ποσού για τον δήμο από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Γιατί, λογικά, έπρεπε να πω να χάσει ο δήμος τα χρήματα για να έχω τη συνείδησή μου ήσυχη.
Βέβαια κάθε σώφρων άνθρωπος σε στοιχειωδώς σοβαρή χώρα θα σκεφτόταν γιατί να έχω ευθύνη για ένα έργο στο οποίο δεν είχα την παραμικρή συμμετοχή. Θα αναλογιζόταν επίσης πως αφού το σχετικό ένταλμα εγκρίθηκε από τον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου που εδώ και μια δεκαετία ασκείται στον δήμο μας, γιατί θα έπρεπε να υποψιαστώ κάτι που δεν ξέρουν ούτε οι δικαστικοί που θεώρησαν το θέμα απολύτως φυσιολογικό; Το ότι ακόμη η εφορία Χαλανδρίου έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων της τη δικαστική διαταγή στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας μοιάζει επίσης κατανοητό. Τώρα νομίζω πως γίνεται αντιληπτό ξεκάθαρα γιατί έφυγα από τον δήμο.
Εκείνο που μάλλον δεν αντιλαμβάνονται κάποιοι είναι ότι μαζί με μένα αποχώρησε από τα κοινά και η καλοσύνη μου. Εάν λοιπόν αύριο η λογίστριά μου απευθυνθεί στη ΔΟΥ της πόλη μας και την μπλοκάρουν, βάζοντας φρένο στο φιλόδοξο εγχείρημα μιας ζωής, θα τελειώσουν τα αστειάκια μια και καλή. Και θα πάρει ο διάολος όσους με παρέσυραν να ψηφίσω ένα θέμα που ήρθε λάθος στο δημοτικό συμβούλιο και ορισμένοι παριστάνουν τις αθώες περιστερές. Γιατί, αν θυμάμαι καλά, κάθε θέμα που εντάσσεται στην ημερήσια διάταξη πρέπει να φέρει και την υπογραφή υπηρεσιακού παράγοντα ή κάνω λάθος; Κι αν εγώ ήμουν πρωτοεκλεγμένος και ήταν λογικό και αναμενόμενο να μην έχω μάθει όλα τα ζητήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης αμέσως, κάποιοι όφειλαν από τις υψηλόβαθμες θέσεις που κατείχαν να το γνωρίζουν. Και μην ξανακούσω την ανόητη δικαιολογία ότι τους το επέβαλε ο Ζαφειρόπουλος. Δεν θυμάμαι ο τελευταίος να είχε εκλεγεί... πασάς αλλά δήμαρχος. Κι αν ορισμένοι ήταν ψοφοδεείς ή γλοιώδεις θα αναλάβουν τις ευθύνες τους. Ο ΝΟΜΠΕΛΗΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΡΙΕΡΑ. Οταν θα ακούσω αύριο στις 11.00 τη φοροτεχνικό μου να μου αναγγέλλει κάτι δυσάρεστο και μη προγραμματισμένο, το επόμενο τηλεφώνημα θα γίνει στον δικηγόρο μου. Συγγνωστή πλάνη, απόπειρα εξαπάτησης, διαφυγόντα κέρδη, ηθική βλάβη και βλέπουμε. Δεν θα καταστρέψετε εσείς μια ντουζίνα ανυποψίαστους πρώην συναδέλφους μου.
Υ.Γ 1.: Οσοι διαβάζοντας αναφώνησαν "έλα Χριστέ και Παναγιά" έπραξαν σωστά. Και να παρακαλούν να έρθουν γρήγορα και ο Χριστός και η Παναγιά γιατί άλλος δεν πρόκειται να τους γλιτώσει...
Υ.Γ. 2: Οσοι διαδίδουν ότι με έχει προσλάβει ο... Γιώργος Θωμάς με 2000 ευρώ τον μήνα, ξέχασαν ένα μηδενικό!!!  Είκοσι χιλιάδες ευρώ παίρνω μηνιαίως. Με τις κρατήσεις δηλαδή εντάσσομαι αύριο στο... κοινωνικό παντοπωλείο. Πάντα πίστευα για κάποιους ότι έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της γελοιότητας...
ΑΡΗΣ ΝΟΜΠΕΛΗΣ