Ο σύλλογος "Φίλοι των Ζώων Χαλανδρίου" έχει να φροντίσει δυσανάλογα μεγάλο αριθμό ζώων σε σχέση με τις μικρές οικονομικές του δυνατότητες και την αδυναμία-λόγω οικονομικής δυσπραγίας-βοήθειας από τον δήμο.
Οι άνθρωποι του συλλόγου κατάφεραν μετά από υπεράνθρωπες προσπάθειες για υιοθεσία να μειωθεί ο αριθμός των ζώων που φιλοξενούνται στην πανσιόν, από 70 στα 50 σκυλιά. Αλλά κι αυτά πάλι είναι πολλά, διότι ως αποτέλεσμα της κρίσης και των συνεπειών της που ζούμε όλοι μας, οι εισπράξεις από τα μπαζάρ και οι εισφορές των μελών όλο και μειώνονται.
Δυστυχώς, φέτος δεν μπόρεσαν να αγοράσουν ούτε αμπούλες, ούτε και αντιπαρασιτικά περιλαίμια, με αποτέλεσμα να αυξάνονται καθημερινά τα κρούσματα ερλιχίωσης. Μια αμπούλα αν προσφέρει ο καθένας από μας, θα καλύψουν τις ανάγκες μιας σεζόν.
Γι' αυτό ζητούν να βοηθήσουμε προσφέροντας κάποιο από τα εξής φάρμακα:
Vibranycin, Synulox, Baytril, Zylapour
Αντιπαρασιτικά λουράκια Kiltix για μεγαλόσωμα σκυλιά.
Αμπούλες Frontline για μεγαλόσωμα σκυλιά και αμπούλες Stronghold για γάτες
Χάπια Drontal για σκύλους και γάτες, πάστα Banmith για γατάκια
Επίσης η σκυλίτσα Κάρμεν έχει ανάγκη θεραπείας καλαζαάρ με Milteforan κόστους 150 ευρώ περίπου
Για τις προσφορές σας, καλέστε τους να έρθουν στον χώρο σας ή μπορείτε να κάνετε κατάθεση στον λογαριασμό: ALPHA BANK 170002101126829, ibank: Gr 500140170017002101126829
Τηλ. Επικοινωνίας: 2106814276, 6973698750, 6979640320.
Ιωσήφ Τεντόμας
Η απάντηση του Αρη Νόμπελη:
Αγαπητέ Ιωσήφ,
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, χαιρόμουν για τον ερχομό ή πληγωνόμουν για την απώλεια κάποιου κατοικίδιου, συνήθως γάτας ή σκύλου. Στην πρώτη περίπτωση φρόντιζαν οι δικοί μου που μου δίδαξαν να αγαπάω κάθε πλάσμα που ο Θεός έθεσε στη διάθεση της δικής μου βούλησης σχετικά με το αν θα υποφέρει ή θα λυτρωθεί. Από τότε προσπαθώ να χωρέσω σε μια τεράστια αγκαλιά όλα τα ζωντανά που μας συντροφεύουν στο σύντομο πέρασμά μας από τούτη τη Γη. Και επιχειρώ, όπως ο Σίντλερ με τη λίστα με τους Εβραίους, να γλιτώσω όσα μπορώ περισσότερα, φροντίζοντας να τους αλλάξω μια μοίρα που προέβλεπε πιθανότατα κακουχίες και ίσως μαρτυρικό θάνατο. Ακούγοντας γύρω μου για ανθρωπόμορφα κτήνη που πυροβολούν σκυλιά για να κάνουν το κέφι τους, που δηλητηριάζουν αθώα γατάκια για να ικανοποιήσουν τη διαστροφή τους ή μαθαίνοντας ακόμη και για εγκληματίες όπως ο υπάνθρωπος βοσκός στην Κρήτη που... έβγαλε τα μάτια του σκύλου του μπροστά στο ανήλικο παιδί του και δεν τιμωρήθηκε, αισθάνομαι αποτροπιασμό και ντροπή που αυτοί είναι συμπατριώτες μου. Και σε ένα ζωάκι αν προσφέρουμε μια ασφαλή και ήσυχη ζωή, θα εξασφαλίσουμε άλλη μια μέρα στον παράδεισο!
Οσο για τους γονείς μου, που με έκαναν πολιτισμένο άνθρωπο (θέλω να πιστεύω), όταν δεν θα υπάρχουν πια θα αποτελούν τη σημαντικότερη παρακαταθήκη στη ζωή μου και θα τους είμαι, όσο ζω, ευγνώμων. Και μην ακούσω το αστείο επιχείρημα ότι εδώ άνθρωποι πεινάνε και εσείς ασχολείστε με τα ζώα, γιατί να είστε βέβαιοι πως όσοι το υποστηρίζουν δεν πρόκειται να ταϊσουν ούτε τους ανθρώπους ούτε τα ζώα. Εκτός αν πιστεύετε πως οι αγριάνθρωποι με τις φόλες και τους πυροβολισμούς ζώων υπάρχει ποτέ περίπτωση να δείξουν λίγη στοργή σε όσους συνανθρώπους τους πεινάνε...
Φίλε Ιωσήφ, το blog θα κινητοποιήσει όσους περισσότερους μπορεί στην κοινή προσπάθεια να καταπολεμήσουμε τις ασθένειες των αδέσποτων και να τους χαρίσουμε λίγη έστω περισσότερη ζωή και, γιατί όχι, ένα ασφαλές στοργικό σπιτικό!
Αρης Νόμπελης