Και πόσο μου αρέσει αυτό...
Για μένα, τίποτα δεν υπήρχε πριν από σένα.
Στα χείλη σου ήπια το νέκταρ της ζωής...
Και πήρα την υπόσχεσή σου, τον λόγο σου...
Οτι θα είμαστε πάντοτε μαζί...
Να μου λες, εδώ θα είμαι αγάπη μου για σένα.
Μη φοβάσαι τίποτα...
Πήρα το άρωμα της αγάπης σου.
Αυτό που με τύλιξε εκείνη την Ανοιξη...
Και τα τριαντάφυλλα σκόρπια γύρω μου
να μου θυμίζουν τα λόγια σου.
Τις κόκκινες παπαρούνες στα χωράφια
και τις φωτογραφίες μας στο κουτί
να θυμίζουν ότι υπήρξαμε και ότι υπάρχουμε...
Μη φοβάσαι καρδιά μου, εγώ είμαι εδώ...
Ο αντίλαλός σου ακαολουθεί τα βήματά μου
σε μια παραίσθηση στιγμής.
Σε αγαπώ...
Ανύπαντρος Ελληνας
