Ενα παιδί ..δεν ...μετράει τ΄αστρα......

Η φωτογραφία με το 13χρονο αυτιστικό παιδί μπροστά στην τηλεόραση του πατρικού του, «έδωσε» το πρώτο βραβείο φωτογραφίας στην κατηγορία «Daily life stories» στον Περουβιανό φωτογράφο Γκίχαν  Τουμπέχ.

Εγώ με το που την είδα, της έδωσα –δεν ξέρω γιατί– τον… τίτλο: «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα». Θυμήθηκα Λουντέμη, φαντάστηκα ουρανούς γεμάτους μεγάλα, λαμπερά, παιχνιδιάρικα άστρα, και τα παιδιά –όλα του κόσμου τα παιδιά– να παίζουν μαζί τους. Να τα μετρούν, να τους δίνουν ονόματα, να ονειρεύονται ταξίδια ανάμεσά τους.

Κι ύστερα; Ύστερα ξανατσακίστηκα κατά την… προσγείωση. «Ένα παιδί μετράει τις ντροπές μας»

Αυτή είναι η αλήθεια των ολέθριων καιρών μας. Μια αλήθεια που μου καίει το μυαλό, κι αυτό, επειδή ζω σε μια Ελλάδα χωρίς Έλληνες. Σε μια Ελλάδα παγιδευμένη από την πιο βάρβαρη συμπεριφορά γηγενών προς τη χώρα τους.

Αυτό είναι το θέμα, αυτό και το ΑΝΑΘΕΜΑ: Οι βάρβαρες συμπεριφορές των ελλαδιτών προς την Υπέροχη από κάθε άποψη Πατρίδα τους.

Ένα παιδί λοιπόν, μετράει τις ΝΤΡΟΠΕΣ μας: Τις καθημερινές, τις «γιορτινές» τις εντός, εκτός και επί τα αυτά. Τις Εθνικές, τις Ηθικές, τις Κοινωνικές, τις Περιβαλλοντικές.

Kαι πού να σταματήσει τούτη η ατέλειωτη σειρά με τις «κάμπιες» που

σούρνονται και πάνε και τη χώρα κυβερνάνε! Και εδώ, θέλω να σταθώ στις ντροπές που αφορούν στο Φυσικό μας Περιβάλλον. Αυτό το οποίο στην αρχαία Ελλάδα λατρευόταν ως Θείο Δημιούργημα, γι αυτό και υπέρλαμπροι ναοί δέσποζαν
εκεί όπου έπρεπε, για να είναι Παρούσες στον Τόπο οι προστάτιδες θεότητες.

Οι γρονθοκόποι της «Νέας Βουλής», βρίσκονται μέσα εκεί, κατ’ εντολήν κάποιων χιλιάδων ελλαδιτών, στην ψυχοσύνθεση των οποίων, η ωμή βία προκαλεί «δέος -

θαυμασμό», κι αυτό είναι το τυρί. Το ότι το «άθλημα» ενέχει ΥΠΟΤΑΓΗ
–που είναι και η φάκα– ή δεν την βλέπουν ή κάτι άλλο συμβαίνει.

Εγώ λοιπόν, είμαι Ελληνίδα, η Ελευθερία είναι πάνω και πέρα από τη ζωή μου, και σ’ αυτό ακριβώς διαφέρουν οι ΕΛΛΗΝΕΣ από τους ελλαδίτες, και τους ελληναράδες. Στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ η οποία «ΘΕΛΕΙ  Αρετήν και Τόλμην», και όσοι πιστοί, προσέλθετε….

Μήπως υπερβάλλω;

Μακάρι… Κοιτάζω γύρω μου, ακούω ανθρώπους να μιλάνε, βιώνω τις συνέπειες των επιλογών τους και ντρέπομαι για την κατάντια μας.

Ντροπές & Ντροπές Υπάρχουν όμως λογιών-λογιών αιτίες για πράξεις ντροπής.

Είναι αυτές που δομούνται με εγκεφαλικές διεργασίες και έχουν λογική βάση, και είναι και οι άλλες!!!

Οι άλλες, οι τόσο, μα τόσο ηλίθιες, που λες: δεν μπορεί ρε παιδί μου να κυκλοφορούν τόσα «ακατοίκητα» κεφάλια γύρω μας .

 Ελάτε σας παρακαλώ. Να Ντραπούμε όλοι μαζί. ΔΕΝ πρέπει να μείνει μόνο του

το παιδί να μετράει τις ντροπές μας…