Πριν από 16 περίπου χρόνια, σε μια κουκλίστικη μονοκατοικία στο Κάτω Χαλάνδρι, κοντά στη Μαρμαριώτισσα, διοργανώθηκε για-πολλοστή φορά- ένα αξέχαστο πάρτι, από εκείνα που μέχρι και ο Κηλαηδόνης θα τα... ζήλευε!
Ο γιος του ιδιοκτήτη, μόνιμος και βασικός εμπνευστής όλων αυτών των... κοσμοπολίτικων συγκεντρώσεων, βρήκε στο ημερολόγιο την κατάλληλη ημερομηνία και τρεις εβδομάδες πριν ξεκίνησε να εργάζεται με τη συνδρομή μιας χούφτας φίλων για το καλύτερο αποτέλεσμα. Αλλωστε, κάμποσες φορές περνούσαν χειμώνες ολόκληροι με τη γλυκιά προσμονή αυτής της εκδήλωσης. Ολα τα προηγούμενα χρόνια το πάρτι επαναλαμβανόταν, κάθε φορά, λόγω της αυξημένης πείρας, με περισσότερη επιτυχία. Η αίγλη του ξεπέρασε τα σύνορα του Χαλανδρίου και είναι χαρακτηριστικό ότι πριν από τρία χρόνια-κι ενώ το αλησμόνητο αυτό έθιμο είχε σταματήσει για μια δεκαετία- γνωστός δημοσιογράφος-τηλεπαρουσιαστής ειδήσεων συναντώντας τον πρωτεργάτη των πάρτι θυμήθηκε πόσο άψογα διοργανώνονταν αυτές οι νεανικές συγκεντρώσεις!.......
Η μονοκατοικία διέθετε έναν υπέροχο κήπο με μεγάλη ποικιλία οπωροφόρων δέντρων, μια δροσερή αυλή-το καταλληλότερο καταφύγιο για τις καυτές μέρες του καλοκαιριού. Υπήρχε ακόμη κι ένα πηγάδι σε βάθος 18 μέτρων, από το οποίο ένα χοντρό πρασινωπό λάστιχο διοχέτευε με πίεση κρύο νερό σε ολόκληρο το περιβόλι. Αλλά επειδή συνήθως τα πάρτι γίνονταν στις αρχές Ιουλίου, έπρεπε να πραγματοποιηθούν ιδιαίτερα επίπονες εργασίες με συμμετοχή πολλών αντρικών χεριών για να φθάσει ο άναρχος κήπος με τα διάσπαρτα δέντρα και το στρωμένο τραχύ τσιμέντο να μεταμορφωθεί σε... καλοκαιρινό κλαμπ, αντάξιο αυτών της παραλιακής. Οπως πάντα, με όπλα την αστείρευτη φαντασία και τη σκληρή δουλειά, το... σκηνικό ήταν έτοιμο δυο ώρες πριν να υποδεχθεί τους-συχνά περισσότερους από 200 (!)- καλεσμένους. Το παλιό, αραχνιασμένο καμαράκι της αυλής με την αντλία του πηγαδιού πλέον είχε... μεταλλαχθεί σε ένα μοντέρνο μπαράκι, με πρόσβαση σε ψυγείο και στις προμήθειες των αναψυκτικών και των ποτών. Απέναντι, πάνω στη βεράντα, εγκαταστάθηκε όπως κάθε φορά η υπερσύγχρονη κονσόλα για τη φροντίδα του ήχου. Ακριβώς από κάτω είχε διαμορφωθεί ευρύχωρη πίστα για χορό, ενώ γύρω απ' αυτή είχαν τοποθετηθεί τραπεζάκια, όπως ακριβώς στα μπαρ, με καλαίσθητη διακόσμηση, ρομαντικά κεριά, σνακς και, φυσικά, ποτήρια για το σερβίρισμα και από ένα μπουκάλι βότκα ή ουίσκι. Πάνω στα δέντρα, σαν χριστουγεννιάτικα στολίδια, κρέμονταν πολύχρωμα φωτορυθμικά που προσέδιδαν μια διαφορετική αισθητική στην ατμόσφαιρα.
Οι προβλέψεις δεν έπεσαν έξω, το γλέντι κράτησε μέχρι πρωίας, οι καλεσμένοι έφυγαν γεμάτοι από ικανοποίηση και όλα έμοιαζαν να λειτούργησαν ρολόι. Ετσι, με το ξημέρωμα, ο εμπνευστής του πάρτι και οι συνεργάτες του έπεσαν αποκαμωμένοι να κοιμηθούν, βυθισμένοι σε μοναδικές αναμνήσεις από τον χορό, τα αστεία, τα πειράγματα και τα φλερτ που είχαν προηγηθεί.
Αλλά η επόμενη μέρα επιφύλασσε δυσάρεστες εκπλήξεις για όλους. Ακριβώς σαν την αμερικάνικη κωμωδία "Hangover", τα προβλήματα από την προηγούμενη φαινομενικά φανταστική νύχτα άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους: Γλάστρες έπεσαν θύματα του συνωστισμού όπως και πολλά λουλούδια που ποδοπατήθηκαν. Ποτά είχαν χυθεί σε όλη την αυλή αλλά και μέσα στο σπίτι και έβγαζαν μια ξινή, χαρακτηριστική μυρωδιά. Εγινε αντιληπτό ότι η αστυνομία είχε επισκεφθεί τον χώρο και μάλιστα δυο φορές για έντονες παρατηρήσεις, έπειτα από καταγγελίες των γειτόνων. Τη δεύτερη φορά ο διοργανωτής κινδύνευσε με αυτόφωρο, αφού κάποιος καλεσμένος αποκάλεσε τους αστυνομικούς μ...ς!!! Ενας κουτσομπόλης γείτονας φροντισε να μάθουν οι ανυποψίαστοι γονείς του νεαρού τα καθέκαστα με κάθε λεπτομέρεια και το κερασάκι στην τούρτα υπήρξε το ίδιο απόγευμα η εμφάνιση φίλου του διοργανωτή οπλισμένου με καραμπίνα, ο οποίος δικαιολόγησε τον... οπλισμό του για να "τρομάξει" τα περιστέρια, που τόσο αγαπούσε και φρόντιζε ο πατέρας του νεαρού.
Αγαπητέ μου... Δον Κιχώτη, το περιστατικό συνέβη στην πραγματικότητα και δεν είναι παραμύθι. Αλλά μια άκρως διδακτική ιστορία τού πώς μπορεί να λειτουργήσει ο... Νόμος του Μέρφι, ενώ όλα έχουν προβλεφθεί. Επίσης, αποτελεί παράδειγμα πώς είναι δυνατόν μια ξεχωριστή νύχτα να καταντήσει εφιάλτης, ενώ δεν έλειψαν οι καλές προθέσεις ούτε η κοπιαστική δουλειά.
Εύχομαι να ζούμε εμείς καλά κι εσύ καλύτερα...
