Χαίρομαι που είμαι Χαλανδραίος
Οταν διαπιστώνω, για μια ακόμη φορά, πως στην πόλη μας έχουμε την τύχη να διαθέτουμε μια από τις καλύτερες Φιλαρμονικές στην Ελλάδα! Χαρισματικός μαέστρος, ταλαντούχοι μουσικοί, πρωτότυπα καλοκαιρινά-και όχι μόνο-αφιερώματα, εξαιρετικά μικρά μουσικά σύνολα, δωρεάν μαθήματα από τους μουσικούς στα δημοτικά. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;
Παρατηρώντας ότι μια ενδιαφέρουσα ιδέα της αντιδημάρχου Οικονομικών, κυρίας Αγαπητού, ο Αγώνας Δρόμου Ρεματιάς Χαλανδρίου, κάθε χρονιά παρουσιάζει και μαζικότερη συμμετοχή, με αποτέλεσμα να τείνει να καθιερωθεί σε θεσμό.
Μαθαίνοντας για την τεράστια, πραγματικά, επιτυχία του Γ.Σ. Χαλανδρίου στο ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης να ανέβει για πρώτη φορά στην ιστορία του σε εθνική κατηγορία! Αντε, παιδιά, και στην Α1!!!
Οταν ακούω για εθελοντικές δράσεις στην πόλη μας, όπως η πρόσφατη της ΟΝΝΕΔ, χάρη στην οποία συγκεντρώθηκαν διάφορα σχολικά είδη, βοηθώντας στην κάλυψη των αναγκών των άπορων μαθητών. Το έχουμε ξαναγράψει: Μονάχα η αλληλεγγύη και η εθελοντική προσφορά μπορούν σήμερα να αμβλύνουν τις συνέπειες της κρίσης.
Οταν παρατηρώ το ενθουσιώδες κοινό στην πρόσφατη εκδήλωση της Φιλαρμονικής, στο εμπνευσμένο αφιέρωμα στον Σταύρο Ξαρχάκο. Γιατί οι ηθοποιοί, οι τραγουδιστές, οι μουσικοί και οι κάθε λογής καλλιτέχνες είναι αποδεδειγμένο ότι αποδίσουν καλύτερα μπροστά σε ανθρώπους που δείχνουν να ενδιαφέρονται για τη δουλειά τους.
Νομίζοντας πως βλέπω όνειρο, όταν με πλησίασε ευγενέστατος νεαρός και δεν γκρίνιαξε για κάτι στραβό στον δήμο ούτε ζήτησε οποιαδήποτε χάρη, αλλά θυμήθηκε ότι τον... πάντρεψα όταν ήμουν αντιδήμαρχος Παιδείας, κάτι που, όπως είπε, του έφερε γούρι! Μια καλή κουβέντα μπορεί να σου φτιάξει τη μέρα...
Οταν βλέπω και τα θετικά της βαθιάς οικονομικής κρίσης: Την ενεργοποίηση του αναμφισβήτητου επιχειρηματικού δαιμονίου του Ελληνα που κάνει αιτήσεις στον δήμο για πρωτότυπα μαγαζιά, από... λουκουματζίδικα μέχρι ντελίβερι ψαριού και ψάρι με πατάτες!
Τσατίζομαι που είμαι Χαλανδραίος
Οταν με πιάνει ναυτία από τους αναρίθμητους κύκλους γύρω από το Αετοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο, αφού ποτέ το πρωί δεν υπάρχει θέση ούτε για δείγμα, εξαιτίας των αυτοκινήτων υπαλλήλων των διαφόρων εταιρειών που ουδεμία σχέση έχουν με το Χαλάνδρι. Μήπως η ελεγχόμενη στάθμευση-με κάρτα για τους μόνιμους κατοίκους-πρέπει να εφαρμοστεί εκεί;
Ακούγοντας σε δημόσια υπηρεσία, από τις γνωστότερες στην πόλη μας, κατσουφιασμένη υπάλληλο να κλείνει το τηλέφωνο σε συμπολίτη μας- που την... καθυστερούσε από τη... σκληρή δουλειά της- με την ευγενική φράση "Ε, άι γ...ου". Αμα έχεις τρόπους και αγωγή, μπορείς να κρυφτείς;
Μαθαίνοντας για τις εντεινόμενες διαμαρτυρίες και τις απεργιακές κινητοποιήσεις των δημάρχων για το όλο και πιο περιορισμένα κονδύλια που φθάνουν από το κράτος στους ΟΤΑ. Μερικοί δήμοι κατέβασαν ήδη ρολά και άλλοι έχουν χρήματα μονάχα για τη μισθοδοσία των υπαλλήλων. Και τα χειρότερα, μάλλον, είναι μπροστά μας...
Οταν παρατηρώ τις επιχορηγήσεις προς τις σχολικές επιτροπές να έρχονται όλο και πιο μειωμένες, με φυσική συνέπεια γονείς και εκπαιδευτικοί να φθάνουν σε σημείο να μην γνωρίζουν αν θα μπορέσουν να αγοράσουν πετρέλαιο εν όψει του επερχόμενου χειμώνα!
Βλέποντας τον γόρδιο δεσμό με το μείζον ζήτημα του τσιγγάνικου καταυλισμού στο Νομισματοκοπείο. Η ζωή των περίοικων έχει γίνει ανυπόφορη, οι αθίγγανοι ζουν εξαθλιωμένοι σε απαράδεκτες συνθήκες και όλοι συμφωνούν να φύγουν, αν βρεθεί ένα, έστω προσωρινό, αξιοπρεπές κατάλυμμα από την πολιτεία. Πόσο δύσκολο είναι αυτό;
Οταν διαπιστώνω πως και οι τελευταίες τοπικές εφημερίδες που απέμειναν στην πόλη μας ετοιμάζονται να βάλουν λουκέτο προσωρινά ή μόνιμα. Αλήθεια, ποιου Φωστήρα ήταν η έμπνευση να καταργήσει την ατέλεια του Τύπου στα ΕΛΤΑ; Και πόσα επιπλέον έσοδα έφερε στα κρατικά ταμεία;
Οταν αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει λεύκα στην οδό Σαλαμίνος, έξω από το 4ο Δημοτικό, η οποία έχει γείρει τόσο πολύ που οι πιθανότητες να πέσει έχουν φθάσει στο... 50%! Μην γελάτε, τα ατυχήματα, σε σοβαρά κράτη, τα προλαβαίνεις...
