Η αμφιλεγόμενη φράση του πρώην υπουργού κ. Πάγκαλου "Μαζί τα φάγαμε" στοιχειώνει ακόμη την πολιτική ζωή του τόπου μας, αποτελώντας πρωτογενές υλικό για έξυπνα ανέκδοτα, αυστηρή κριτική αλλά και έντονη αποδοκιμασία, μια και ο Θεόδωρος Πάγκαλος διετέλεσε πρωτοκλασάτος υπουργός του ΠΑΣΟΚ επί σειρά δεκαετιών.
Μια σημαντική δόση αλήθειας υφίσταται στα λεγόμενά του, όταν αναφέρεται σε ανθρώπους που διορίστηκαν-ή καλύτερα βολεύτηκαν με μέσο-σε θέσεις κλειδιά στον δημόσιο τομέα, δίχως να προηγηθεί καμιά απολύτως αξιολόγηση και, φυσικά, χωρίς τις προβλεπόμενες διαδικασίες του ΑΣΕΠ. Ασφαλώς, τους διορισμούς αυτούς δεν τους έκανα εγώ αλλά οι συνάδελφοι του κ. Πάγκαλου στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ. Αντιθέτως, η αφεντιά μου όχι μόνο δεν ζήτησε ποτέ τίποτα αλλά αγωνιζόμουν ανιδιοτελώς για έναν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο στου οποίου την ιδεολογία πραγματικά πίστευα, μέχρι να αντιληφθώ ότι τελικά στις εκλογές αναγκαστικά ψάχνεις να εντοπίσεις το λιγότερο χειρότερο παρά το κόμμα που πρεσβεύει ό,τι νιώθεις πιο κοντά στις δικές σου αξίες..................
Είναι γεγονός πως ο μεροκαματιάρης ή ο άνεργος που ουδέποτε ευνοήθηκαν από οποιουδήποτε χρώματος κυβέρνηση αγανακτούν με τα λεγόμενα του πρώην υπουργού που τουλάχιστον, σε αντίθεση με τους κατά καιρούς συναδέλφους του, χρησιμοποιεί τον πρώτο πληθυντικό, δηλαδή συμπεριλαμβάνει και τον εαυτό του στους... καλοφαγάδες!
Κάθε φορά που ακούω ξανά την απίστευτη ιστορία του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, στο οποίο διεξήχθη, υποτίθεται, αδιάβλητος διαγωνισμός την ώρα που κάποιοι υποψήφιοι που απέτυχαν ισχυρίζονται πως τα θέματα στους επιτυχόντες ήτανε γνωστά από πριν (!!!), κάθε φορά που διαβάζω σε ευπώλητο βιβλίο καταξιωμένου αθλητικογράφου ότι συνάδελφός του κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων δούλευε (;) ταυτοχρόνως σε 18 (!!!) γραφεία Τύπου διαφόρων τομέων και αθλημάτων, σιχτιρίζω τους πολιτικούς αλλά μαζί τους και όσους διαπλεκόμενους στήριξαν αυτή την απαράδεκτη κατάσταση με το αζημίωτο βεβαίως, βεβαίως.
Επειδή χρόνια ολόκληρα έχω εντρυφήσει στα άδυτα της ελληνικής δημοσιογραφίας, θέλω να σας διαβεβαιώσω πως αν συγκρίνεις τον εν λόγω χώρο με την πολιτική θα βρεις πιο αγνούς τους ασχολούμενους με τη δεύτερη!!!
Μην παραμυθιάζεστε από διάφορους λαϊκιστές δημοσιογραφίσκους που, πατώντας πάνω στη δικαιολογημένη οργή του ελληνικού λαού για τα δυσβάσταχτα μέτρα, πουλάνε από εθνικοφροσύνη μέχρι φιλολαϊκά αισθήματα. Είναι οι ίδιοι που εν μια νυκτί αλλάζουν πολιτικό στρατόπεδο για λόγους που κάθε άνθρωπος με στοιχειώδη νοημοσύνη αντιλαμβάνεται.
Οταν ακούω απλούς ανθρώπους να μου αναφέρουν με περισσή σοβαρότητα ότι υποστηρίζουν μια συγκεκριμένη άποψη επειδή την εξέφρασε "ειδήμων" δημοσιογράφος που από τις πολλές μετακινήσεις σε όλο το πολιτικό φάσμα αναγκάζομαι για να τον παρακολουθήσω να πάρω... βέρτιγκο βομέξ για τη ναυτία, θλίβομαι για τον πλανεμένο κόσμο που ψάχνει στήριγμα στον κάθε τυχάρπαστο, αισθανόμενος έτσι πως μοιράζεται τα καθημερινά του, δυσεπίλυτα προβλήματα.
Αλλά για να επανέλθω στον Θεόδωρο Πάγκαλο, επιθυμώντας σφόδρα να συνεισφέρω στο υπό έκδοση αποκαλυπτικό του βιβλίο, ενημερώθηκα λίαν προσφάτως ότι η Σούπερ Λίγκα, η ένωση δηλαδή των ομάδων της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας, πήρε μια ιστορική απόφαση: να αυξήσει τις ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα από 16 σε 18. Και πού το μεμπτό, θα αναρωτηθείτε. Πουθενά, αν πριν από ακριβώς δέκα χρόνια μια αγγλική εταιρεία, αν η μνήμη μου δεν με απατάει, ανέλαβε, με τεράστιο κόστος για την ελληνική πολιτεία, να εκπονήσει μια διεξοδική μελέτη, σύμφωνα με την οποία το πρωτάθλημα της χώρας μας, στην ανώτερη κατηγορία του, έπρεπε να διεξάγεται αρχικά με 14 ομάδες που στην πορεία θα γίνονταν 10. Και πράγματι, ακολουθώντας πιστά τα συμπεράσματα της μελέτης, η διοίκηση του ελληνικού ποδοσφαίρου ξεκίνησε τη σεζόν 2001-02 με 14 ομάδες το πρωτάθλημα, που φυσικά εξελίχθηκε σε παρωδία. Αλλοτε υπήρχαν διακοπές τριών εβδομάδων, κάποιες φορές περνούσε και μήνας μέχρι την επόμενη αγωνιστική, για κάθε απίθανη αιτία σταματούσε η διαξαγωγή των αγώνων, ώσπου στο τέλος κανείς δεν θυμόταν τον προπορευόμενο και τη σειρά της βαθμολογίας σε μια διοργάνωση-λάστιχο που την τραβούσαν για να φθάσει μέχρι τον Μάιο, με τους φιλάθλους να έχουν απαυδήσει με αυτό το χάλι.
Με πιο ψύχραιμη σκέψη, η επόμενη χρονιά διεξήχθη κανονικά με 16 συλλόγους και η μελέτη κατέληξε εκεί που συνήθως βρίσκει κανείς τα πορίσματα των διάφορων απίθανων επιτροπών που είχαν δημιουργηθεί για να δικαιολογούνται τα έξοδα παραστάσεως των χρυσοκάνθαρων μελών τους.
Το προτεινόμενο μοντέλο της αγγλικής εταιρείας που πληρώθηκε αδρά δεν εφαρμόσθηκε ποτέ γιατί δεν υπήρχε η παραμικρή περίπτωση να λειτουργήσει στην ελληνική πραγματικότητα.
"Μαζί τα φάγατε", ουδέν αληθέστερο τούτου κ. Υπουργέ...
Υ.Γ.: Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές πληροφορήθηκα πως το 82,35% των τυφλών της Ζακύνθου ήταν ανοιχτομάτηδες (και αετονύχηδες). Μην αποκλείετε να τους δούμε ανάμεσα στους αγανακτισμένους στο Σύνταγμα. Στην Ελλάδα ζούμε...
Αρης Νόμπελης
