Σκύλλα, Χάρυβδη και "Δημιουργία"
Ολη η ιστορία του πολιτισμού είναι η πάλη ανάμεσα στα αρχέγονα ένστικτα επιβίωσης και στους νόμους της πολιτείας. Η πίστη σ' αυτούς τους νόμους δεν μπορεί να βασίζεται στον φόβο της τιμωρίας, αλλά στην πεποίθηση ότι λειτουργούν για το κοινό καλό, το οποίο προάγει και το ατομικό μου συμφέρον. Αν αυτή η πεποίθηση εξαλειφθεί, το να γυρίσουμε στους νόμους της ζούγκλας είναι απλώς θέμα χρόνου.
Σήμερα στην Ελλάδα δεν υπάρχει ούτε ένας Ελληνας-αν υπάρχει ας έρθει να μας το πει-που να πιστεύει ότι η Πολιτεία προάγει το κοινό καλό. Δεν υπάρχει ούτε ένας που να πιστεύει ότι οι φόροι πηγαίνουν στη βελτίωση της κοινής μας ζωής, ότι οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι νομοθετούν με γνώμονα την κοινή μας προκοπή, ότι η Δικαιοσύνη κάνει το ίδιο. Φόρους πληρώνουμε γνωρίζοντας ότι θα κατευθυνθούν στα αργόμισθα κομματόσκυλα και στις off shore των... Ακηδων, απευθυνόμαστε στη Δικαιοσύνη γνωρίζοντας ότι αν θα δικαιωθούμε αυτό θα συμβεί μετά από 10 ή και 30 χρόνια (ειδικά αν αντίδικος είναι το Δημόσιο) και μόνο αν είμαστε τυχεροί και "πέσουμε" σε αδέκαστους και επαρκείς λειτουργούς της. Αρα το στοιχειώδες πλαίσιο ευνομίας και ευταξίας που χαρακτηρίζει μια υγιή Πολιτεία έχει καταλυθεί. Οι σχέσεις εμπιστοσύνης, βάσει των δυτικών κοινωνιών, όχι μόνο δεν υφίστανται αλλά έχουν αντικατασταθεί από το μόνιμο συναίσθημα του πολίτη ότι είναι ανήμπορος να αντικρούσει την οργανωμένη επίθεση των κομματικών και συνδικαλιστικών "Νταβέληδων", που θα συνεχίζουν να τον αφαιμάζουν μέχρι να τον αποτελειώσουν.
Φτάνουμε στο σημείο, όσοι δεν μπορούμε να αποφύγουμε τη φοροεπιδρομή, να χαιρόμαστε (!) για όσους μπορούν να το κάνουν, με τη σκέψη ότι τουλάχιστον αυτά τα χρήματα θα ξαναμπούν στην οικονομία, ενώ όσα πηγαίνουν στα δημόσια ταμεία θα καταληστευθούν από τις-ακόμα ακμαίες-κλίκες της κομματικής μαφίας και θα φυγαδευθούν στο εξωτερικό. Κατακρίνουμε τον ξυλοδαρμό του γιατρού που ζήτησε φακελάκι από τα "τάγματα εφόδου" της "Χρυσής Αυγής" αλλά, μέσα μας, πολύ θα θέλαμε να λειτουργούσε η Δικαιοσύνη με την ίδια ζέση και αμεσότητα.
Ομως, η γενικευμένη ανομία αποσαθρώνει τις δομές της κοινωνίας, διαλύει τον συνεκτικό της ιστό. Δεν θα διαλέξω ανάμεσα στη ζωώδη παρανομία των "φουσκωτών" και στη μεθοδευμένη παρανομία όσων πρόδωσαν κατάφωρα και αναίσχυντα την εντολή να "φυλάττουν Θερμοπύλας". Δεν θα πάρω ούτε το ένα ούτε το άλλο! Και τα δύο οδηγούν την Ελλάδα σε όλεθρο!
Σ' αυτό το αδιέξοδο, στο μεγαλύτερο δράμα του "πολιτισμού" μας (όσου μας απέμεινε) απαντάμε με επανάσταση! Θεσμική, έλλογη, αλλά επανάσταση! Στόχος μας η κατάλυση του κομματικού κράτους, η τιμωρία των "νονών" του και η δημιουργία μιας σύγχρονης αξιοπρεπούς χώρας που δεν θα τρώει τα παιδιά της. Η "Δημιουργία, ξανά!" είναι η επανάσταση της παραγωγικής τάξης. Μπορεί να έχουμε ακόμα δρόμο μπροστά μας μέχρι να πείσουμε για τη συνέπεια, το βάθος και τις αξίες μας, αλλά θα τον περπατήσουμε! Θα κρατήσουμε ζωντανή τη φωτιά της ελπίδας. Γιατί ακόμα και μια παρέα, με πίστη κι αφοσίωση στον στόχο της, μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Είμαστε, ήδη, πολύ περισσότεροι.
Ξεκινάμε με προσυνεδριακές θεματικές ημερίδες:
* 30/9 Λάρισα: Αγροτική Ανάπτυξη-Δημόσια Διοίκηση (σ.σ. πραγματοποιήθηκε)
* 14/10 Πάτρα: Μεταναστευτικό-Ασφάλεια
* 21/10 Ιωάννινα: Υγεία-Παιδεία
11/11 Ηράκλειο: Τουρισμός-Περιβάλλον
25/11 Θεσσαλονίκη: Εξωτερική πολιτική-Οικονομία
* 8 & 9/12 Συνέδριο της "Δημιουργίας, ξανά!" στην Αθήνα
