Η ελληνική οικονομία έφτασε στο σημερινό δομικό αδιέξοδο για πολλούς λόγους. Ως κορυφαίοι έχουν αναδειχθεί ο κομματισμός, η διαφθορά, η ανισσόροπη υπέρ-φορολόγηση, η γραφειοκρατία, η άδικη σύνταξη και εφαρμογή νόμων. Αποτέλεσμα η οικονομική μεγέθυνση να στηριχθεί στην εσωτερική δανειακή κατανάλωση και ελάχιστα στην ανταγωνιστική παραγωγή με διεθνή ζήτηση. Τελικά εκκολάφτηκε μια αρνητική νοοτροπία για την ελληνική οικονομία, αυτή της ελάσσονος προσπάθειας και αναξιοκρατίας. Σήμερα, ως μοναδική αξιόπιστη πηγή πραγματικής ανάκαμψης της οικονομίας είναι η αξιοποίηση της εξωτερικής ζήτησης αγαθών ή υπηρεσιών και της ταυτόχρονης προσέλκυσης νέων επενδύσεων. Η πολύτιμη αξία της εξωστρέφειας και προς τις δύο κατευθύνσεις, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά, έχει γίνει πλέον αντιληπτή από την ευρεία πλειονότητα των Ελλήνων.
Τα τελευταία στοιχεία για τις ελληνικές εξαγωγές δείχνουν ότι η νέα αντίληψη έχει σοβαρά ψήγματα ελπίδας να γίνει η νέα ισχυρή πλειοψηφούσα πρακτική. Η συνεισφορά των εξαγωγών στο ελληνικό ΑΕΠ το 2012 φτάνει το επίπεδο του 15%, διπλάσιο σε σχέση με το 2010, με άνοδο για το 2012 της τάξης του 12%. Παρόλα αυτά το μερίδιο των εξαγωγών είναι μικρό και τα περιθώρια αύξησης είναι εξαιρετικά σημαντικά. Φαίνεται ότι όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται το νέο μοντέλο εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας χωρίς όμως να μπορούν να το κάνουν πράξη.
Η σημερινή δυναμική γεωγραφική εξαγωγική διεύρυνση των ελληνικών προϊόντων, και δει προς τις αναδυόμενες αγορές, δείχνει ότι το μέλλον υπάρχει και είναι ορθάνοικτο. Την ίδια στιγμή οι επιδόσεις στον τομέα των υπηρεσιών δεν χαρακτηρίζονται από την ίδια δυναμική με το ελληνικό τουρισμό ή εμπόριο αναδεικνύοντας έτσι άλλη μια πηγή σημαντικής βελτίωσης της ελληνικής εξωστρέφειας. ‘Άλλωστε, εκτός του ελληνικού τουρισμού υπάρχουν και άλλοι πλείστοι τομείς που μπορούν οι ελληνικές επιχειρήσεις ή επαγγελματίες να συμμετέχουν ενεργά στη διεθνή οικονομία και βεβαίως να προσελκύσουν υγιείς νέες επενδύσεις στην Ελλάδα.
Είναι σαφές ότι για να γίνει πραγματικότητα η στροφή της ελληνικής οικονομίας προς την εξωστρέφεια απαιτείται μια δομική αλλαγή λειτουργίας της και μια ξεκάθαρη εθνική στρατηγική. Πρέπει η ευρεία κοινωνική και οικονομική πρακτική να κυριαρχηθεί από την εξωστρεφή λογική και προς τις δύο κατευθύνσεις. Για να γίνει αυτό τάχιστα πρέπει να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον εξωστρεφούς νοοτροπίας, περιορισμένης γραφειοκρατίας, χαμηλής δίκαιας φορολογίας, ισχυρών εργασιακών κινήτρων και ανταγωνιστικής παραγωγής, προσιτής ρευστότητας, σοβαρής κρατικής αρωγής, υλοποίησης καινοτομιών, προσέλκυσης νέων επενδύσεων με ένα ξεκάθαρο brand name. Ένα γεγονός είναι σίγουρο, ότι η ελληνική οικονομία μπορεί να αποτελέσει πηγή αγαθών ή υπηρεσιών, καινοτόμων και παραδοσιακών, για την παγκόσμια κοινότητα. Αυτές άλλωστε θα είναι οι πηγές νέων εσόδων που τελικά θα χρηματοδοτήσεων το απόλυτα αναγκαίο κοινωνικό κράτος!
