Βλέποντας πάλι στο χθεσινό δημοτικό συμβούλιο να γίνεται της… παλαβής, ακούγοντας συνεχώς διαπληκτισμούς, φωνές, φιλονικίες και αντιπαραθέσεις και για σημαντικά και για ανούσια θέματα, το βλέμμα μου έπεσε πάνω στον δήμαρχο Κουράση. Εναν πράο, ευγενικό και ήρεμο άνθρωπο, που υπέμενε καρτερικά να τον διακόπτουν διαρκώς, δίχως να έχει το δικαίωμα (ο δήμαρχος!) να εκφράσει με σαφή επιχειρήματα την όποια άποψή του. Εφθαναν στα αυτιά μου ανυπόστατες κατηγορίες αλλά και σοβαρές τοποθετήσεις, οι οποίες όμως ξεχνιούνταν αμέσως στον γενικότερο χαμό.
Παλιότερα, επί διοίκησης Ζαφειρόπουλου, υπήρχε η δικαιολογία πως ο αψύς χαρακτήρας του τελευταίου και η δυναμική του προσωπικότητα ήταν η αιτία για τις… κοκορομαχίες. Χθες που ο Ζαφειρόπουλος δεν βρισκόταν στην αίθουσα, τι ακριβώς προκαλούσε αυτόν τον εξαντλητικό εκνευρισμό; Κάποιος θα μου αντιπαραθέσει πως η διοίκηση υποπίπτει σε σοβαρά σφάλματα. Μα και έτσι αν είναι, δεν μπορούν όλα αυτά να διατυπωθούν με ψυχραιμία στο πλαίσιο ενός ειλικρινούς διαλόγου; Και, τέλος πάντων, θα δεχόμουν μια δικαιολογία αν π.χ. ο δήμαρχος εξέφραζε ακραίες απόψεις, όπως αν συμφωνούσε με το ανεπανάληπτο χαράτσι της ΔΕΗ. Αντιθέτως, ο κ. Κουράσης ζητούσε από τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου να ακουστούν και να καταγραφούν οι γνώμες των παριστάμενων κατοίκων, στις οποίες μάλιστα τοποθετήθηκε με σαφήνεια και επιδίωξε να δρομολογηθεί η επίλυση των προβλημάτων που τέθηκαν επί τάπητος.
Είναι νωρίς ακόμη για να κριθεί ο δήμαρχος Κουράσης και η διοίκησή του. Αλλά όπως και να εξελιχθεί η πορεία αυτής της δημοτικής αρχής, η ιστορία του Χαλανδρίου θα γράψει πως κάποτε ένας καλοπροαίρετος άνθρωπος με φυσική ευγένεια κάθισε πάνω αριστερά στα έδρανα και αντιμετώπισε κάθε πρόκληση με χαρακτηριστική νηφαλιότητα.
Εγώ πάλι επειδή δεν είχα τίποτα να προσθέσω στα χθεσινοβραδινά, προτιμώ να το ρίξω για λίγο στο γράψιμο. Ευχαριστώ για την κατανόησή σας…
Αρης Νόμπελης
