Αλλά το προτελευταίο κείμενο με τον σχολιασμό της "Πλατείας" σχετικά με τις δύο προηγούμενες αναρτήσεις μας είναι πραγματικά άξιο εμβριθούς μελέτης και προσοχής. Γνωρίζαμε ότι ο Αγγελος Νταβίας είναι ευφυής, ίσως μας διέφευγε πως έχει τόσο ανεπτυγμένο το αίσθημα του δικαίου. Γιατί με την εν λόγω ανάρτησή του αποδίδει "Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι", με αντικειμενικότητα, σοβαρότητα, ισχυρά δομημένη τεκμηρίωση, αδιάσειστα και ατράνταχτα επιχειρήματα.
Το κείμενο αυτό θα μπορούσε να... διδάσκεται σε φοιτητές της νομικής, επισημαίνοντάς τους πώς μπορείς να παραθέσεις τις απόψεις σου με ευκρίνεια, χωρίς εμπάθεια και μικροπολιτικά παιχνίδια και, το κυριώτερο, να γίνεσαι κατανοητός και σε αναγνώστες που δεν γνωρίζουν τι έχει προηγηθεί.
Ο Αγγελος γράφει με τρόπο άμεσα αντιληπτό και προβαίνει σε διευκρινίσεις, δίχως καμιά στιγμή να παρασύρεται από τα προσωπικά του συναισθήματα, τα οποία επιμελώς φροντίζει να μην αλλοιώνουν την εικόνα του επίμαχου κειμένου. Η "Πλατεία" πραγματοποιεί μια σημαντική υπέρβαση, αφού συνήθως ο Αγγελος είναι παρορμητικός, με όσα προτερήματα και ελαττώματα συνεπάγεται ο χαρακτήρας του αυτός. Η νηφάλια και διεξοδική ανάλυση της γνώμης του είναι κατατοπιστική και εμπεριστατωμένη. Ο διακριτός διαχωρισμός πολιτικής-δημοσιογραφίας είναι αξιέπαινος και οδηγεί σε παραδειγματισμό. Οι θέσεις του δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας και δημιουργούν στον αναγνώστη μια αίσθηση ικανοποίησης και κορεσμού όσον αφορά τις όποιες απορίες του.
Στον καθένα που θα επιθυμήσει να ενημερωθεί για τον ρόλο του Αγγελου Νταβία και την πολιτική του μέσα από το blog, αρκεί να επιδεικνύεται το κείμενο που αναφέρουμε ούτως ώστε οποιοσδήποτε αναρωτιέται να βρίσκει ξεκάθαρες απαντήσεις.
Ο Αγγελος δεν αναλώνεται σε αδιάφορες λεπτομέρειες και δεν δίνει αναφορά για τα πολιτικά πιστεύω του παρά μόνο για τον αξιακό του κώδικα και τις προσωπικές του αρχές. Αποτελεί ανοιχτό βιβλίο και αποκαλύπτεται ότι δεν προχωράει σε δεύτερες σκέψεις. Η χαρακτηριστική του ψυχραιμία, δείχνει άνθρωπο κατασταλαγμένο και δεν αποκλείει τις εξάρσεις, φθάνει αυτές να καταγράφονται για το καλό της παρουσίασης της είδησης και της ενημέρωσης.
Τέλος, ο Αγγελος, παρά τους λογικούς πειρασμούς που θα συνάντησε, ποτέ δεν ξεφεύγει από την ουσία, ποτέ δεν περιαυτολογεί και εντυπωσιάζει με την ανωτερότητα που πηγάζει αυθόρμητα από την ανάρτησή του καθώς και την πνευματική καλλιέργεια του γράφοντος.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το καλύτερο κείμενο μακράν, τουλάχιστον από τότε που συστηματικά παρακολουθώ το blog του.
Μονάχα μια παρατήρηση που του έγραψα και κατ' ιδίαν: Η παρομοίωσή του με τον... Δον Κιχώτη, πάντοτε όσον αφορά το blog profiltispolis, αναφέρεται σε αθεράπευτα ρομαντικό, με άγνοια κινδύνου, ξεχωριστό και ανιδιοτελή άνθρωπο που δίνει τη δικιά του σκληρή μάχη μοναχικός, μα πάντα στο τέλος δικαιωμένος. Αγγελε, το "Δον Κιχώτης" είναι παράσημο και όχι κατηγορία. Και, μιλώντας προσωπικά, το βιβλίο του Θερβάντες αλλά και το "Ενα παιδί μετράει τ' άστρα" ανασύρουν στο μυαλό μου τις πιο γλυκές νοσταλγικές μνήμες από τα παιδικά χρόνια της αθωότητας.
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!!!
Αρης Νόμπελης
