´Δείχνοντας ζωηρό ενδιαφέρον για τα δημοτικά-στο τέλος του χρόνου κλείνω αισίως δέκα χρόνια εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος-, αποφάσισα να συζητήσω ενδελεχώς μερικά από τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η πόλη μας. Αυτά δηλαδή που μας στενοχωρούν και, κουνώντας το κεφάλι με θλίψη, μας κάνουν να παραλληλίζουμε το Χαλάνδρι με τους υπόλοιπους δήμους.
Η πρώτη κουβέντα ήταν αυστηρά ιδιωτική, έγινε με υψηλόβαθμο στέλεχος της διοίκησης και, φυσικά, δεν μου επιτρέπεται να αναφερθώ σε ονόματα. Ο κύριος που καθόταν απέναντί μου, ενδιαφέρων συζητητής και άριστος γνώστης των δημοτικών λειτουργιών (καθαριότητα, τεχνικά, αθλητισμός,...
πολιτισμός, ειδικά προβλήματα κάθε περιοχής κ.ο.κ.), ήταν απολαυστικός στη διεξοδική του ανάλυση, ακόμη και τη στιγμή που αναλωνόταν σε λεπτομέρειες. Με την ολοκλήρωση της στοιχειοθετημένης τοποθέτησής του, θεωρώντας δεδομένη την ειλικρίνειά του, είχα κιόλας σχηματίσει μια εξαιρετικά ακριβή εικόνα για τα φλέγοντα ζητήματα της πόλης μας. Για να μην σας κουράζω με μακροσκελείς αναλύσεις, να προσθέσω απλώς ότι ο συνομιλητής μου-φανατικός υποστηρικτής του έργου της νυν διοίκησης- κατέληγε τελικά στην αληθοφανή διαπίστωση πως με τα τωρινά οικονομικά δεδομένα τα πράγματα δεν γινόταν να οδηγηθούν σε καλύτερο αποτέλεσμα. Συμμερίζομαι την άποψή του, αλλά επειδή έχω από παλιά το ελάττωμα να είμαι τελειομανής και η φαντασία μου να μην μπορεί εύκολα να εγκλωβιστεί, πάντα επιχειρώ να σκεφθώ πώς η κατάσταση στους διάφορους τομείς που συζητήσαμε θα μπορούσε να βελτιωθεί ουσιαστικά. Με δυο λόγια: Γνωστά τοις πάσι τα οικονομικά προβλήματα ιδιαιτέρως σε αυτή τη δυσάρεστη για όλους μας συγκυρία και δικαιολογημένος ο προβληματισμός των διοικούντων για το πώς θα βρεθεί διέξοδος στα καυτά προβλήματα χωρίς ενέσεις ρευστότητας, αλλά από την άλλη πλευρά επιβάλλεται όποιος κατέχει κάποιο σημαντικό αξίωμα στη διοίκηση Κουράση (ασφαλώς και ο ίδιος ο δήμαρχος) να... στίψει αναγκαστικά το μυαλό του προτείνοντας πρωτότυπες ιδέες ή ακόμη και εφαρμόσιμες λύσεις που ήδη αλλού έχουν δοκιμαστεί με χαρακτηριστική επιτυχία. Θυμάστε το παλιό αναρχικό σύνθημα "Η φαντασία στην εξουσία"; Κάπως έτσι...
Δεν θα περνούσαν παρά δυο μέρες για να επιβεβαιωθεί αυτό που φανταζόμουν αλλά δεν ανέφερα στο στέλεχος της διοίκησης, περισσότερο για να μην του... χαλάσω τον δημιουργικό του οίστρο. Σε κατάστημα ψιλικών στο Κάτω Χαλάνδρι, πηγαίνοντας να αγοράσω εφημερίδα, ήρθα αντιμέτωπος με μια ετερόκλητη παρέα: Ο ιδιοκτήτης, αυτοαπασχολούμενος, ένας ιδιοκτήτης pet shop, ένας άνεργος νέος και μια καλοσυνάτη νοικοκυρά. Κοινός τόπος στην κουβέντα που άθελά μου έγινα ωτακουστής; Τα σοβαρά και συνεχή παράπονα για τη λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών. Δεν φανέρωσα την ιδιότητά μου για να τους αφήσω να εκφραστούν ελεύθερα. Δεν άκουσα το παραμικρό για το ήθος και την ευγένεια του δημάρχου Κουράση. Μοναδικό παράπονο που απευθυνόταν στον ανώτατο άρχοντα της πόλης: "Θέλουμε να τον βλέπουμε πιο συχνά...". Γιατί τη συνέχεια της συζήτησης μονοπώλησαν τα θέματα της καθημερινότητας: "Οι κάδοι είναι σπασμένοι και δεν πλένονται...", "Η δημοτική αστυνομία δεν επιβάλλει την τάξη στη λαϊκή...", "Η συμβίωση με τους τσιγγάνους έχει καταντήσει αφόρητη...", "Οι πινακίδες της τροχαίας είναι γεμάτοι αυτοκόλλητα...", "Πότε θα γίνει κι εδώ κοινωνικό παντοπωλείο..." κ.λπ.
Εφυγα σκεπτικός... Αναρωτιόμουν αν το στέλεχος της διοίκησης που είχε αναλάβει τη "διαφώτισή μου" μπορούσε να απαντήσει σ' αυτούς τους προβληματισμούς. Αν ήταν σε θέση να εξηγήσει πως έργο παράγεται. Αν κατόρθωνε να τους πείσει για τα αξεπέραστα εμπόδια της οικονομικής δυσπραγίας.
Το διήμερο 29-30 Αυγούστου οι δήμαρχοι κατεβαίνουν σε διαμαρτυρία στο υπουργείο Εσωτερικών, ύστερα από τις νέες επώδυνες περικοπές στα κονδύλια που προορίζονται για την τοπική αυτοδιοίκηση. Και φαντάζομαι πως θα είναι όλοι βαθιά προβληματισμένοι για το πώς θα ανταπεξέλθουν στην καινούργια θύελλα δυσβάστακτων οικονομικών μέτρων. Ο χρόνος μετράει αντίστροφα για το 2014 και τις δημοτικές εκλογές. Και ο κόσμος περιμένει με ανυπομονησία τη λύση των προβλημάτων. Της καθημερινότητας...
