Μην ντρέπεσαι να γράφεις αυτά που οι άλλοι δεν ντρέπονται να κάνουν

Πέμπτη 30 Αυγούστου 2012

Χαίρομαι που είμαι Χαλανδραίος

Χαίρομαι που είμαι Χαλανδραίος

Οταν με σκλαβώνει με την ευγένειά του και την εν γένει συμπεριφορά του ο «Βασίλης από το Ιλιον» (έτσι μου συστήθηκε), ο οποίος προθυμοποιήθηκε να με εξυπηρετήσει γρήγορα και αποτελεσματικά σε κατάστημα εταιρείας κινητής τηλεφωνίας στην Α. Παπανδρέου. Βασίλη, ο γκουρού είσαι εσύ!!!

Οταν μπορώ να περηφανεύομαι πως έχουμε όντως την καλύτερη Φιλαρμονική σε σχέση τουλάχιστον με τους όμορους δήμους: Το καταπληκτικό αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη ξεπέρασε πράγματι κάθε προσδοκία και ενθουσίασε τους παρευρισκόμενους. Και έπονται Ξαρχάκος και Χατζηδάκης…

Παρατηρώντας την έντονη δραστηριοποίηση του οργανισμού «Ευριπίδης» σε αθλητικές διοργανώσεις αλλά και κοινωνική προσφορά, όπως οι προσεχείς εκδηλώσεις για το καυτό πρόβλημα των ναρκωτικών. Ο πρόεδρος του νομικού προσώπου, Ηλίας Ντάβαρης, έχει βάλει στ’ αλήθεια μια προσωπική πινελιά…


Διαπιστώνοντας ότι οι νεαροί δεν έχουν καμιά σχέση με τις παλιότερες γενιές όσον αφορά τη ζωοφιλία, αφού δεν διστάζουν να τηλεφωνήσουν ακόμη και τα ξημερώματα σε ιδιοκτήτη σκύλου για να του αναφέρουν πως βρήκαν το κατοικίδιό του.

Οταν, διασχίζοντας την οδό Πέλλης, βλέπω πως το «ART NOUVEAU» ή για τους… μυημένους η «Κάτια» άνοιξε τη Δευτέρα 27 Αυγούστου, δηλαδή μια βδομάδα νωρίτερα του αναμενομένου. Και ότι μας είχε πιάσει το σύνδρομο στέρησης…

Οταν παρατηρώ δημοσίους υπαλλήλους, όπως τον συμπολίτη μας Νίκο Καλογερόπουλο στο ΙΚΑ της οδού Παράσχου, να σπεύδουν να εξυπηρετήσουν, χωρίς να στραβομουτσουνιάζουν, να αγκομαχούν και να κάνουν γκριμάτσες επειδή διεκπεραιώνουν απλώς τη δουλειά τους. Οχι, δεν είναι αυτονόητο και ο Νίκος αποτελεί εξαίρεση…

Οταν αντιλαμβάνομαι ότι η στοχευμένη δράση «Μουσείο της Ρεματιάς» θα βοηθήσει τους μικρούς Χαλανδραίους να ανακαλύψουν τους απέραντους «θησαυρούς» της Ρεματιάς και τους… μεγάλους να κατανοήσουν την τύχη τους που αυτό το πράσινο κοσμεί την πόλη μας. Και συγχαρητήρια στην εικαστικό Δάφνη Λιαναντωνάκη, στον «Σύλλογο Προστασίας της Ρεματιάς», στους προσκόπους και στους εθελοντές για την πολύτιμη συμβολή τους!
Τσατίζομαι που είμαι Χαλανδραίος

Μαθαίνοντας πως το πρώην εργοστάσιο οινοπνευματοποιίας «Δουζένη», δεσμευμένο χρόνια από τον δήμο για τη δημιουργία πολιτιστικού κέντρου, έχει καταντήσει ξέφραγο αμπέλι, με αποτέλεσμα από τις ορθάνοιχτες πόρτες του να εισέρχεται κάθε καρυδιάς καρύδι, με τους περίοικους να γίνονται αυτόπτες μάρτυρες σε χρήση ναρκωτικών, σεξουαλικές συνευρέσεις και άλλα… δημόσια θεάματα!!!

Οταν έχω κάνει πλούσιο τον… Παχύλα, επειδή τα δύσμοιρα λάστιχα του αυτοκινήτου μου καθημερινά περνάνε πάνω από σπασμένα γυαλιά, πλαστικά παιχνίδια, πρόκες, καρφιά και ό,τι μπορεί να φανταστεί ο νους του ανθρώπου στη συμβολή των οδών Ιριδος και Σαρανταπόρου.

Παρατηρώντας στη διάβαση πεζών που βρίσκεται επί της οδού Σοφ. Βενιζέλου ότι αναγκάζεσαι να περάσεις με… άσπρο (!), αφού το πράσινο κάλυμμα έχει, ως διά μαγείας, εξαφανιστεί.

Οταν βλέπω πως στη διασταύρωση των οδών Διονύσου και Θρασυβούλου ο καθρέφτης που τοποθετήθηκε για να διευκολύνει τους οδηγούς μοιάζει μάλλον με… ηλιοτρόπιο (!!!), γιατί έχει παραμείνει μονάχα το περίβλημά του.

Διαπιστώνοντας ότι η φαεινή έμπνευση συντελεστή της παράστασης «Το μεγάλο μας τσίρκο» να αφαιρέσει το βάθρο της σκηνής και οι θεατές να βλέπουν με άνεση το… κεφάλι του μπροστινού τους κόντεψε να… ρίξει τη διοίκηση. Φυσικά και έγιναν λάθη όπως στο μείζον ζήτημα της ασφάλειας, αλλά σε όλα τα υπόλοιπα νομικά πρόσωπα όλα βαίνουν καλώς; Γιατί μερικοί δημοτικοί σύμβουλοι αυτοαναγορεύθηκαν σε εισαγγελείς, λησμονώντας ότι και οι κρίνοντες κρίνονται.

Οταν αντιλαμβάνομαι πως, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις μας, στη στροφή-θανάσιμη παγίδα για τους οδηγούς που κινούνται στη Σαρανταπόρου με κατεύθυνση την Αριστοτέλους και κινδυνεύουν να συγκρουστούν μετωπικά με εκείνους που έρχονται αντίθετα και υποθέτουν πως πρόκειται για μονόδρομο, δεν υπάρχει η διαχωριστική, προειδοποιητική γραμμή στη μέση του δρόμου.

Μαθαίνοντας ότι φίλος μου αναγκάζεται να μετακομίσει με τους γονείς του στην ιδιαίτερη πατρίδα του εξαιτίας της στενομυαλιάς ιδιοκτήτη διαμερίσματος πολυκατοικίας του 1979 (!!!), ο οποίος απαιτεί για 100 τ.μ. 670 ευρώ μηνιαίως!!! Εχετε ακούσει για μια χώρα σε βαθιά κρίση, την Ελλάδα;      


Επισκεπτες

copyright ©: Όμιλος Επικοινωνίας "Nobile" , Άρης Νόμπελης, "Προφίλ της πόλης" επικοινωνία : arisnobelis_profil@yahoo.gr