Το βασικό ερώτημα που αβασάνιστα απορρέει από τα παραπάνω είναι σε ποιες ενέργεις προβαίνουμε εμείς για να αποτραπεί ο εξαυτελισμός των Ελλήνων και δεν εννοώ τα διαβήματα διαμαρτυρίας-αυτά είναι αυτονόητα.
Εμείς δεν πρέπει να προστατεύσουμε τους σπουδαιότερους θησαυρούς μας και να τους αναδείξουμε; Και δεν συμπεριλαμβάνονται σ' αυτούς ο αρχαίος πολιτισμός μας και η μοναδικά πλούσια ελληνική γλώσσα;
Αν παρακολουθείτε διαφημίσεις τακτικά στην τηλεόραση αποκλείεται να μην υπέπεσε στην αντίληψή σας μια διαφήμιση γνωστού ιδιωτικού ΙΕΚ, στο οποίο πρωταγωνιστεί ο συμπαθέστατος και (θεωρούσαμε ντε φάκτο) μορφωμένος Αλέξης Κωστάλας. Το τέλος του διαφημιστικού μηνύματος βρίσκει τον γνωστό παρουσιαστή με τη γλυκιά φωνή να μας προτρέπει: "Επέλεξέ το"!!!
Μέχρι σήμερα ξέραμε ότι 9 στους 10 Ελληνες δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την προστακτική από τον αόριστο. Πρόκειται για το συνηθέστερο λάθος στην καθομιλουμένη και περιλαμβάνεται στη διαρκή κακοποίηση της δύσμοιρης ελληνικής γλώσσας. Ετσι, σε καθημερινή βάση ακούμε διάφορους συμπατριώτες μας, παρασυρμένους από τη γενικότερη αμορφωσιά, να λένε: "Επέμενε στην πρότασή σου" (αντί για επίμενε), "Επέβαλε την τάξη" (αντί για επίβαλε), "Μετέφερε το κιβώτιο" (αντί για μετάφερε), "Επέτρεψέ μου να σου πω" (αντί για επίτρεψέ μου). Αν σας φαίνεται τόσο δύσκολο, όταν πρόκειται να χρησιμοποιήσετε την προστακτική, σκεφθείτε πώς θα το λέγατε στον πληθυντικό. Θα παροτρύνατε κάποιους: "Μετεφέρτε το κιβώτιο", "Επεβάλτε την τάξη", "Επεμένετε στην άποψή σας";
Ας σταματήσουμε επιτέλους το θλιβερό φαινόμενο να βιάζουμε καθημερινά την πολύτιμη γλώσσα μας. Κι όταν μάλιστα πρόκειται για προβολή εκπαιδευτικού οργανισμού από πεπειραμένο και καλλιεργημένο παρουσιαστή η απαισιοδοξία μας για τη σταδιακή καταστροφή της ελληνικής γλώσσας γιγαντώνεται.
Θα έκλεινα το κείμενο εδώ, αλλά χθες το βράδυ έτυχε να επισκεφθώ φιλική οικογένεια στην οδό Εθνάρχου Μακαρίου, στο Πολύδροσο Αμαρουσίου. Από διπλανό διαμέρισμα η μουσική σού τρυπούσε τα αυτιά μέχρι τις 2 τα ξημερώματα. Το αντιπαρέρχομαι γιατί κάποια βαφτίσια ή μια οικογενειακή ευτυχισμένη στιγμή μπορεί να δικαιολογήσει την ηχορρύπανση. Εκείνο που δεν μπορούσε να συγχωρεθεί με τίποτα ήταν η αποθέωση ανόητων μπουζουκοτράγουδων άμουσων... δημιουργών: Δεν υπήρξε καψουροτράγουδο του χειρίστου λαϊκού ρεπερτορίου που να μην... μοιραστήκαμε με τους... πολιτισμένους γείτονές μας. Για κάθε κομμάτι του Βασίλη Καρρά, το επόμενο ήταν οπωσδήποτε του Βέρτη, ενώ για μια επιτυχία της Αντζελας Δημητρίου, ήμασταν αναγκασμένοι να απολαύσουμε στη συνέχεια ένα... μελωδικό σουξέ του Πάνου Κιάμου.
Αν Ελληνες επέλεξαν (εδώ πηγαίνει...) το διαφημιστικό του ΙΕΚ και Ελληνες "διασκέδαζαν" με ό,τι πιο παρακμιακό κυκλοφορεί στον χώρο της ελληνικής μουσικής, τότε συγνώμη αλλά όντως "υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας" και δεν φταίνε απαραίτητα οι ξένοι για τους χαρακτηρισμούς που μας αποδίδουν.
Υ.Γ.: Την ώρα που γράφω το κείμενο με συντροφεύουν αξέχαστες μελωδίες από τον τσιγγάνικο καταυλισμό που τρέφω βάσιμες υποψίες ότι δεν είναι του... Αττίκ. Τι, μόνο το βράδυ θα παθαίνουμε νευρικό κλονισμό; Κάποιος σκέφθηκε γιατί να κοιμόμαστε και το μεσημέρι; Τεμπέληδες είμαστε; Αλλά τουλάχιστον οι τσιγγάνοι έχουν και τη δικαιολογία ότι οι κρατικές δομές χρόνια τώρα αδιαφορούν για την εκπαίδευση και γενικότερα τη ζωή τους. Αυτοί στην Εθνάρχου Μακαρίου ενδεχομένως να ήταν γιατροί και δικηγόροι. Και ποιος σας είπε πως τα πτυχία συμβαδίζουν με την παιδεία;
