Ο κύριος Π. είναι πανέξυπνος. Σε αντίθεση με τον κλασικό κουτοπόνηρο, ο κ. Π. διαθέτει και υψηλό δείκτη νοημοσύνης και πονηριά. Θα τον χαρακτηρίζαμε και πανούργο (με την καλή έννοια πάντοτε...).
Στον τομέα του δε είναι πραγματικά ασυναγώνιστος. Εχει ένα μικρό πρόβλημα ειλικρίνειας, δηλαδή μπορεί να συζητάτε, να συμφωνείτε και εκείνος να σκέφτεται ήδη την επόμενη συνεργασία και να σας έχει απορρίψει χωρίς να το πάρετε χαμπάρι. Αλλά ουδείς τέλειος.
Ο κύριος Π. έχει ένα αλλόκοτο βίτσιο: Επιθυμεί να ανακατεύεται ακόμα κι εκεί που φαινομενικά δεν θα έπρεπε να τον ενδιαφέρει. Και συνήθως η εμπλοκή του είναι πετυχημένη, ασχέτως αν αυτή δημιουργεί προβλήματα σε άλλους. Ως γνήσιος κυνικός, ο κύριος Π. αδιαφορεί για τα συναισθήματα αδύναμων ανθρώπων όταν πρόκειται να επιβάλει τη δική του θέληση.
Ο κύριος Π. έχει μεγαλώσει. Αλλά αισθάνεται αρκετά νεότερος και μπράβο του που η ιδέα της απόσυρσης ή της συνταξιοδότησης δεν φαίνεται να τον απασχολούν καθόλου.
Ο κύριος Π., όπως πάντα μεθοδικός, τα έχει ζυγίσει τα πράγματα στο μυαλό του. Εχει μετρήσει ανθρώπους, έχει κάνει τα γνωστά του σχέδια επί χάρτου, και επιχειρεί να πραγματοποιήσει μελετημένες και ισορροπημένες κινήσεις, με γνώμονα τον απόλυτο έλεγχο της κατάστασης.
Ο κύριος Π. παρατηρεί προσεκτικά το τοπίο. Σαν σοβαρός και ιδιοφυής στρατηγός βλέπει το κενό. Λογαριάζει ότι ο χρόνος είναι με το μέρος του και ετοιμάζει με αργά πλην όμως σταθερά βήματα την (αντ)επίθεσή του. Γνωρίζει εκ πείρας ποιο είναι το κατάλληλο τάιμινγκ και θα κινηθεί όταν το κρίνει σκόπιμο. Με κύριο προτέρημα την ιώβεια υπομονή, θυμίζει σαρκοφάγο αιλουροειδές που κρύβεται και προσέχει αδιαλείπτως τα ελάφια και τα ζαρκάδια να τρώνε και να δροσίζονται για ατελείωτο χρονικό διάστημα. Αλλά την κρίσιμη ώρα που θα ορμήξει, με αποτελεσματικές κινήσεις θα αποτελειώσει το θήραμά του χωρίς οίκτο.
Ο κύριος Π. είναι αδύνατο να μην φαντάζεται ότι το τοπίο που τόσο διεξοδικά παρατηρεί ενδέχεται να αλλάξει. Εχει την αίσθηση, απαριθμώντας τους πιθανούς "εχθρούς", πως το ιδιαίτερα λεπτομερές σχέδιό του δεν κινδυνεύει. Εν μέρει έχει δίκιο.
Ο κύριος Π. όμως στην καλοσχηματισμένη εξίσωσή του κάνει ένα "θανάσιμο" σφάλμα, στο οποίο παρασύρεται φυσιλογικά λόγω της άγνοιας κινδύνου που του μεταφέρουν-άθελά τους- οι άλλοι παράγοντες του μαθηματικού τύπου: Δεν υπολογίζει έτσι όλες τις παραμέτρους. Π.χ. τον κύριο Ρ. δεν τον έχει μετρήσει με ακρίβεια. Βρίσκοντάς τον 70 κιλά, τον θεωρεί του χεριού του. Ισως και μέρος του σχεδίου.
Ο κύριος Π. δεν αντιλαμβάνεται πως ο κύριος Ρ. δεν ζυγίζει τόσο. Μοιάζει αδύνατος αλλά αυτό δείχνει η ζυγαριά. Και ο κύριος Π. την πατάει. Γιατί λησμονεί, λόγω της παρέλευσης πολλών ετών, ότι η ζυγαριά είναι πειραγμένη από τους άλλους.
Ο κύριος Π. ξεχνάει ακόμη ότι κάποια... φαντάσματα που χρησιμοποιούσαν διαφορετική ζυγαριά γνώριζαν το ειδικό βάρος του κυρίου Ρ. Το είχαν εκτιμήσει με ακρίβεια. Η γνώμη τους ξεχάστηκε αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι λάθευαν κιόλας. Και σήμερα, εν έτει 2012, δεν έχουν δικαιωθεί.
Ο κύριος Π. αγνοεί έναν βασικό κανόνα στον χώρο του: Οι αδικίες με τον έναν ή τον άλλον τρόπο αποκαθίστανται. Και, όπως και να έχει η κατάσταση, ύστερα από τον κύριο Π., σύμφωνα με το αλφάβητο, έρχεται ο κύριος Ρ.
Αγαπητέ κύριε Π., το σημαντικότερο πρόβλημά σας δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνετε πως εσείς είστε ο κύριος Π. Είναι ότι δεν γνωρίζετε καθόλου ποιος μπορεί να είναι ο κύριος Ρ.!!!
Υ.Γ.: Το παραπάνω κείμενο αποτελεί τροφή για σκέψη. Συγνώμη αν σας ζαλίσαμε. Αν ξεδιαλύνατε το μυστήριο, αδικείστε. Μην κάθεστε να διαβάζετε blog. Δηλώστε συμμετοχή σε κάθε διαγωνισμό για πρόσληψη αστυνομικού ντέτεκτιβ. Εσείς, καμάρια μου, θα διαπρέπατε...
